சில நேரங்களில் மனிதர்களின் வெறுப்பு விசித்திரமான வடிவங்களை எடுக்கிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தினரை எரிச்சலடையச் செய்யவும், அவமானப்படுத்தவும், மனவேதனைக்குள்ளாக்கவும், இன்னொரு சமூகத்தினர் பன்றிகளைச் செல்லப் பிராணிகளாக வளர்க்கத் தொடங்கியுள்ளனர் (Ram Puniyani, Indian Currents, 20–26 ஏப்ரல் 2026, பக். 30–31). இது விலங்குகள்மீது கொண்ட அன்பினால் அல்ல; மனிதர்கள்மீது கொண்ட வெறுப்பினால் உருவான ஒரு செயல். மனித வெறுப்பு தன்னை வெளிப்படுத்த புதிய புதிய வழிகளைக் கண்டுபிடிக்கிறது.
மோசேயின் நியாயப்பிரமாணம்:
வேதாகமத்தில், யூதர்கள் பன்றி இறைச்சியை உண்ணக்கூடாது என்று கட்டளையிடப்பட்டிருந்தது. காரணம், பன்றி அசுத்தமான மிருகமாகக் கருதப்பட்டது. உணவாக உண்ண அனுமதிக்கப்பட்ட மிருகங்கள் பிளவுபட்ட குளம்புகளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்; மேலும் அவை அசைபோடும் மிருகங்களாகவும் இருக்க வேண்டும். பன்றிக்கு பிளவுபட்ட குளம்புகள் இருந்தாலும், அது அசைபோடுவதில்லை. ஆகையால் அது அசுத்தமானதாகக் கருதப்பட்டது (லேவியராகமம் 11:7–8). அந்தக் காலத்தின் சுகாதாரச் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ற வகையில் இந்தக் கட்டளை கொடுக்கப்பட்டது.
சமூகத் தடைகள் (Taboos):
ஒரு சமூகம், மதம் அல்லது கலாச்சாரத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாததாகக் கருதப்படும் சில சொற்கள், உணவுகள் அல்லது நடத்தைகள் "சமூகத் தடைகள்" (Taboos) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இத்தகைய நடைமுறைகள் ஒரு இனத்தின், சாதியின் அல்லது பழங்குடியினரின் அடையாளத்தையும் ஒற்றுமையையும் காக்க உதவுகின்றன. சில சமயங்களில் அவை சமூக அமைப்பில் ஒருவரைப் பாதுகாக்கவும், சில வேளைகளில் அவர்களை ஓரங்கட்டவும் காரணமாக இருக்கலாம். இருப்பினும், இத்தகைய தடைகளை வேறு சமூகத்தினர் கேலிக்குரியதாக மாற்றும்போது, அது பதற்றம், கலவரம் மற்றும் மோதல்களுக்கு வழிவகுக்கக்கூடும்.
கலாச்சார உணர்திறன்:
பிறரின் கலாச்சாரம், மத நம்பிக்கைகள் மற்றும் உணர்வுகளை மதிக்கும் மனப்பான்மை ஒவ்வொருவரிடமும் இருக்க வேண்டும். "நாங்களே உயர்ந்தவர்கள்" என்ற மேன்மை உணர்வு, பெருமை, ஆதிக்க மனப்பான்மை ஆகியவை சமூக அமைதியைக் குலைக்கின்றன. பரஸ்பர மரியாதையும் கலாச்சார உணர்வும் சமாதானமான சமுதாயத்தை உருவாக்குகின்றன.
சமாதானம் செய்பவர்கள் – சண்டையை விதைப்பவர்கள்:
"சமாதானம் பண்ணுகிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்; அவர்கள் தேவனுடைய பிள்ளைகள் என்று அழைக்கப்படுவார்கள்" (மத்தேயு 5:9). தேவனோடு சமாதானமாக இருப்பவர்களே மற்றவர்களோடும் சமாதானமாக வாழ முடியும்.
சிலர் சமுதாயங்களுக்கிடையே சமாதானத்தை உருவாக்குவதற்குப் பதிலாக, வேண்டுமென்றே பகையையும் பிரிவினையையும் விதைக்கிறார்கள். மற்றொரு சமூகத்தின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்தும் நோக்கத்தோடு பன்றிகளைச் செல்லப் பிராணிகளாக வளர்ப்பது, பகையையும் வெறுப்பையும் தூண்டி, பெரிய மோதல்களுக்கு விதையாக அமைகிறது.
சகோதரர்களுக்குள் சண்டையையும் பிரிவினையையும் உண்டாக்குவது, தேவன் அருவருப்பாக வெறுக்கும் செயல்களில் ஒன்றாகும் (நீதிமொழிகள் 6:16–19).
சிந்தனைக்காக:
"என்னால் இயன்றவரை, எல்லாரோடும் சமாதானமாயிருக்க நான் முயற்சி செய்கிறேனா?" (ரோமர் 12:18)
Rev. Dr. J.N. Manokaran