அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் எவ்வாறு நேசிக்கிறார்கள்

ஆரம்பக் கால கிறிஸ்தவ எழுத்தாளர் டெர்டுலியன் (Tertullian), கிறிஸ்தவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் எவ்வாறு தியாகபூர்வமாக நேசித்தார்கள், கவனித்தார்கள், பகிர்ந்துக் கொண்டார்கள் என்பதைக் குறித்து இப்படிச் சொன்னார்; “அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் எவ்வாறு நேசிக்கிறார்கள் என்பதைப் பாருங்கள்!” அடக்குமுறைகள், வெறுப்பு, பகைமை நிறைந்த உலகில், சபைகள் சமாதானத்தின் அடைக்கலமாக விளங்கின.

அன்பின்மை:
உலகில் அன்பின் குறைவு பல பாவங்களுக்கு காரணமாகிறது.
காயீன் தன் சகோதரனை நேசிக்கவில்லை; பொறாமையால் அவனை கொன்றான் (ஆதியாகமம் 4:8). அன்பு இல்லாத இடத்தில் சண்டைகளும் வாக்குவாதங்களும் உருவாகும் (யாக்கோபு 4:1). குழுக்கள், பிரிவுகள், எதிர்மறை மனப்பான்மைகள் தோன்றும் (1 கொரிந்தியர் 1:10–13).

அன்பின் தெய்வீகப் பண்பு:
கிறிஸ்துவில் உள்ளவர்கள் இனி ஆவிக்குரிய குருடர்களல்லர் (2 கொரிந்தியர் 4:4). அவர்கள் இருளில் நடப்பதில்லை; வெளிச்சத்தில் நடக்கிறார்கள். அதனால் ஒருவரோடு ஒருவர் உறவாடி, தேவனுடைய அன்பினால் இணைக்கப்படுகிறார்கள் (1 யோவான் 3:14). தேவன் அன்பாக இருக்கிறார்; அவருடைய பிள்ளைகளாக இருப்பவர்கள் அந்த தேவீக அன்பின் குணத்தையும் பெறுகிறார்கள் (1 யோவான் 4:8; யோவான் 1:12).

பரிசுத்தம்:
பவுல் எழுதுகிறார்; விசுவாசிகள் ஒருவரை ஒருவர் மிகுதியாக நேசிக்கும்படி, தேவன் அவர்களை அன்பில் நிலைநிறுத்துவாராக.
அதன் விளைவாக, அவர்கள் திரியேக தேவனின் சமூகத்தில் குற்றமில்லாதவர்களாகவும் பரிசுத்தமானவர்களாகவும் இருப்பார்கள் (1 தெசலோனிக்கேயர் 3:12–13). அன்பும் பரிசுத்தமும் தேவனை மகிமைப்படுத்தும் ஆரோக்கியமான உறவுகளை உருவாக்குகின்றன, சபைக்கும், மற்றவர்களுக்கும் ஆசீர்வாதமாக அமைகின்றது.

ஒற்றுமை:
கிறிஸ்துவின் சரீரமாகிய சபையில், விசுவாசிகள் புதுப்பிப்பு, ஆறுதல், சமாதானம், உடன்பாடு ஆகியவற்றை நாடுகிறார்கள்.
“இறுதியாக, சகோதரர்களே, சந்தோஷப்படுங்கள்;
சீர்படுத்தப்படுங்கள்; ஒருவருக்கொருவர் ஆறுதல் சொல்லுங்கள்; ஒரே மனதாயிருங்கள்; சமாதானமாக இருங்கள்; அப்பொழுது அன்பும் சமாதானமும் உள்ள தேவன் உங்களோடு இருப்பார்” (2 கொரிந்தியர் 13:11).

ஐக்கியம்:
சகோதர அன்பு, பரிசுத்தம் மற்றும் ஒற்றுமை ஆகியவை ஐக்கியத்திற்கு வழிவகுக்க வேண்டும் என்று பேதுரு எழுதுகிறார். அவர்கள் தாழ்மையுள்ளவர்களாக இருப்பதால், மனங்கள் ஐக்கியப்படுகின்றன.  மேலும், அவர்களுடைய இருதயங்கள் மென்மையானவை அல்லது சாந்தமானவை (1 பேதுரு 3:8).

ஆவியின் கனி:
பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒவ்வொரு விசுவாசியிலும் கிரியை செய்யும்போது, ​​அவர்கள் ஆவியின் கனியைத் தருகிறார்கள். இந்தக் கனி ஐக்கியத்தை வளர்த்து செழிக்கச் செய்கின்றன. சபையாகிய தோட்டம் அன்பு, சந்தோஷம், சமாதானம், நீடிய பொறுமை, தயவு, நற்குணம், விசுவாசம், சாந்தம் மற்றும் இச்சையடக்கம் ஆகிய நற்கனியால் நிரம்பியிருக்கிறது (கலாத்தியர் 5:22-23).

தேவனுடைய குடும்பத்தில் உள்ள என் சகோதர, சகோதரிகளை நான் உண்மையிலே நேசிக்கிறேனா?

Rev. Dr. J.N. Manokaran