ஒருவர் தனது பத்து விரல்களிலும் ரத்தின மோதிரங்களை அணிந்திருந்தார். சில விரல்களில், பல ரத்தினங்கள் பதிக்கப்பட்ட மோதிரங்கள் இருந்தன. ஒவ்வொரு ரத்தினமும் மிக உயர்ந்த விலைக்கு வாங்கப்பட்டிருந்தது; ஏனெனில், ஒரு சாமியார் (godman) ஓதிய சில பழமையான மந்திரங்களால் அவை சக்தி வாய்ந்தவையாக மாற்றப்பட்டிருந்தன. அவற்றை அணிந்ததற்கான காரணம், வாழ்க்கையின் பல்வேறு துறைகளில் நல்ல அதிர்ஷ்டத்தை ஈர்ப்பதே ஆகும். ஒரு ரத்தினம் அவரது வீட்டில் அமைதியை மேம்படுத்தியது; மற்றொன்று அவருக்கு மங்களகரமான சக்தியை அளித்தது; வேறொன்று அவரது தொழிலைப் பாதுகாத்தது; இன்னொன்று மக்கள் மீது அவருக்கு ஆதிக்கம் செலுத்தும் வல்லமையை அளித்தது. ஆயினும், அவர் ஒரு துன்பமான வாழ்க்கையையே வாழ்ந்து வந்தார். அவர் எவ்வளவுக்கு அதிகமாகச் செல்வத்தைச் சேர்த்தாரோ, அவ்வளவுக்கு அதிகமாகக் குழப்பமும் மனச்சோர்வும் அடைந்தார். வருந்தத்தக்க வகையில், பலரும் அதிர்ஷ்டசாலியாகவும், செல்வந்தராகவும், செல்வாக்கு மிக்கவராகவும், வல்லமை படைத்தவராகவும், அமைதி நிறைந்தவராகவும் இருக்கவே விரும்புகிறார்கள்.
ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவரா அல்லது அதிர்ஷ்டசாலியா:
அதிர்ஷ்டசாலியாக இருப்பதைவிட, 'ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவராக' இருக்கும்படியே வேதாகமம் போதிக்கிறது. பாவமன்னிப்பு பெறுவதாலும், தேவனுடைய வார்த்தையைத் தியானிப்பதாலும், 'மலைப்பிரசங்கத்தில்' விவரிக்கப்பட்டுள்ள நற்பண்புகளைக் கடைப்பிடிப்பதாலும் இந்த ஆசீர்வாதம் நமக்குக் கிடைக்கிறது
விசுவாசத்தில் செல்வந்தர்கள்:
மக்கள் செல்வந்தர்களாக வாழவும், பாதுகாப்பாகவும், வசதியாகவும் வாழவும் விரும்புகிறார்கள். விசுவாசிகள் விசுவாசத்திலும், தேவனுடைய வார்த்தையிலும் செல்வந்தர்களாக இருக்க வேண்டும் என்று வேதாகமம் போதிக்கிறது. உலகத் தரத்தின்படி ஏழைகளாக இருப்பவர்கள் கூட, தேவன் மீதுள்ள விசுவாசத்தில் செல்வந்தர்களாக மாற முடியும் (யாக்கோபு 2:5). தேவனுடைய வார்த்தையானது நமது மனதில் நிறைவாகக் குடிகொண்டிருக்க வேண்டும் அல்லது ஊடுருவி நிறைந்திருக்க வேண்டும் (கொலோசெயர் 3:16). தேவனுடைய வார்த்தை உள்ளத்தில் குடிகொள்ளும்போது, அதன் விளைவாக ஞானமும் நன்றியுணர்வும் உண்டாகும்.
செல்வாக்கு மிக்கவர்:
நல் ஆண்டவர் தனது சீஷர்கள், 'பூமிக்கு உப்பாகவும்' 'உலகத்திற்கு ஒளியாகவும்' திகழ்ந்து, செல்வாக்கு மிக்கவர்களாக விளங்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார். அதாவது, நம்மைச் சுற்றியுள்ள மக்களைப் பாதுகாப்பவர்களாகவும், அவர்களை ஊடுருவி கண்காணித்து, அவர்களுக்குள் தேவபக்தியைச் சேர்ப்பவர்களாகவும் அவர்கள் இருக்க வேண்டும். மக்கள் சாத்தானால் கண்கள் மறைக்கப்பட்டு, இருளில் வாழ்ந்து வருவதால், சீஷர்கள் தங்கள் ஆவிக்குரிய செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி, அவர்களை ஒளியின் பாதையில் வழிநடத்தும்படி அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் (மத்தேயு 5:14-16).
சத்தியமும் அன்பும்:
அந்த நபர், ஒரு குறிப்பிட்ட ரத்தினக்கல் தனக்கு சக்தியைத் தரவேண்டும் என்று விரும்பினார். பெரும்பாலும், மனிதர்கள் அர்த்தமுள்ள நோக்கமின்றி வல்லமையை நாடுகிறார்கள்; அதுவும் பெரும்பாலும், வாழ்க்கையில் சுயநலமிக்க பெருமையின் வெளிப்பாடாகவே அமைகிறது. இதற்கு மாறாக, சீஷர்கள் சத்தியத்திலும் அன்பிலும் நடந்து, இவ்வுலகில் தேவனுடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.
சமாதானம்:
ஒரு குறிப்பிட்ட ரத்தினக்கல் பதித்த மோதிரத்தை அணிந்துகொள்வது சமாதானத்தைக் கொண்டுவருவதில்லை. புரிந்துகொள்ளுதலுக்கு அப்பாற்பட்ட சமாதானத்தை அருளக்கூடியவர் 'சமாதானப் பிரபு' மட்டுமே; இவ்வுலகத்தால் அந்தச் சமாதானத்தை வழங்கவும் முடியாது, பறித்துக்கொள்ளவும் முடியாது (யோவான் 14:27).
என் வாழ்க்கையில் நான் உண்மையான ஆசீர்வாதங்களை அனுபவிக்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran