உணர்வுநலன்

இன்றைய உலகில் பலர் கவலை, நிச்சயமற்ற நிலை, மனக்குழப்பம், உணர்ச்சிகளில் ஏற்படும் திடீர் மாற்றங்கள், தீர்மானம் எடுக்க இயலாமை போன்றவற்றால் உணர்வுப்பூர்வமாகப் பெரிதும் பாதிக்கப்படுகின்றனர். ஆனால், தேவன் தமது பிள்ளைகளுக்கு உணர்வுநலனை அருளுகிறார். ஆகையால், விசுவாசிகள் அதற்காக தேவனுக்கு நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

கவலைகளை ஜெபமாக மாற்றுதல்:
ஜெபம் என்பது கிறிஸ்தவர்களுக்குக் கிடைத்துள்ள மகத்தான சிலாக்கியமும் வல்லமையான ஆவிக்குரிய கருவியுமாகும். ஆயினும், தேவன் அருளிய இந்த ஈவான ஜெபத்தைப் பலர் போதுமான அளவில் பயன்படுத்துவதில்லை. நமது கவலைகள், மனப்பாரங்கள், அச்சங்கள் அனைத்தையும் தேவனுடைய சந்நிதியில் கொண்டு சென்று அவரிடம் ஒப்படைக்கலாம். அப்போது, மனித அறிவுக்கு எட்டாத தேவசமாதானம் நமது இருதயங்களையும் சிந்தனைகளையும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் பாதுகாக்கும் (பிலிப்பியர் 4:6–7).

உணர்ச்சிகளை அடக்க முடியாத கோபமாக வெளிப்படுத்தாமல், நேர்மையாக வெளிப்படுத்துதல்: 
நமது உணர்ச்சிகளை நேர்மையாகவும், ஞானமாகவும், பொறுப்புடனும், தேவனுக்குப் பிரியமான விதத்திலும் வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்று வேதாகமம் போதிக்கிறது. கிறிஸ்தவரும் கோபப்படலாம்; ஆனால், அந்தக் கோபத்தின் காரணமாகப் பாவம் செய்யக்கூடாது. வன்முறையில் ஈடுபடுவதும், பிறருக்குத் தீங்கு விளைவிப்பதும், அழிவை ஏற்படுத்துவதும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும். மேலும், கோபம் நீடித்து நமது மனதை ஆள அனுமதிக்காமல், சூரியன் அஸ்தமிப்பதற்குள் அதை விட்டுவிட வேண்டும் (எபேசியர் 4:26). தாவீதும் மற்ற சங்கீதக்காரர்களும் தங்களுடைய துக்கம், வேதனை, கோபம், கசப்பு, மன உளைச்சல், புறக்கணிப்பு உணர்வு, நம்பிக்கையின்மை போன்றவற்றை தேவனுடைய சந்நிதியில் மனந்திறந்து வெளிப்படுத்தினர். இவ்வாறு தங்கள் உள்ளத்தின் பாரங்களை தேவனிடம் முறையிட்டு வெளிப்படுத்துவதைப் புலம்பல் ஜெபம் என்று கூறலாம்.

ஓய்வளிக்கும் ஆண்டவர்:
ஆவிக்குரிய, உணர்வுப்பூர்வமான, மனரீதியான, உளவியல் சார்ந்த மற்றும் உடல் சார்ந்த பாரங்களால் சோர்ந்துபோன அனைவரையும் நம்முடைய நல்ல ஆண்டவர் தம்மிடம் வருமாறு அழைக்கிறார்.
நமது பாரங்களை அவரிடம் ஒப்படைத்து, அவருடைய சமூகத்தில் இளைப்பாறும்போது, அவர் நமக்கு இளைப்பாறுதலையும், மன அமைதியையும், உணர்வுகளில் நிலைத்தன்மையையும் அருளுகிறார் (மத்தேயு 11:28).

பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஆளுகைக்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுத்தல்:
ஆவியின் கனியானது நமது உணர்ச்சிகளுடனும் நடத்தையுடனும் நெருங்கிய தொடர்புடையது (கலாத்தியர் 5:22–23). பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்மை வழிநடத்தும்போது, வெறுப்புக்குப் பதிலாக அன்பையும், துக்கத்திற்குப் பதிலாக மகிழ்ச்சியையும், மனக்குழப்பத்திற்குப் பதிலாக சமாதானத்தையும், எளிதில் கோபப்படுவதற்குப் பதிலாக நீடிய பொறுமையையும் வெளிப்படுத்தக் கற்றுக்கொள்கிறோம். அதேபோல், முரட்டுத்தனத்திற்குப் பதிலாக தயவையும், தீய செயல்களுக்குப் பதிலாக நற்குணத்தையும், நம்பிக்கையின்மைக்குப் பதிலாக விசுவாசத்தையும், கடுமையான அணுகுமுறைக்குப் பதிலாக சாந்தத்தையும், கட்டுப்பாடற்ற ஆசைகளுக்குப் பதிலாக இச்சையடக்கத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறோம். இத்தகைய குணங்கள் நமது உணர்ச்சிகளைச் சீராகக் கையாளவும், பிறருடன் நல்ல உறவைப் பேணவும் உதவுகின்றன.

உன் இருதயத்தைக் காத்துக்கொள்: 
ஒரு மனிதனுடைய உள்ளத்தில் இருக்கும் சிந்தனைகள், மதிப்பீடுகள், விருப்பங்கள், தெரிவுகள் மற்றும் தீர்மானங்கள் ஆகியவை அவனுடைய இருதயத்துடன் தொடர்புடையவை. நம்முடைய இருதயத்தைக் கவனமாகக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும் (நீதிமொழிகள் 4:23)
என்று வேதாகமம் அறிவுறுத்துகிறது. ஏனெனில், நமது வாழ்க்கையின் போக்கை இருதயத்தின் நிலை பெரிதும் பாதிக்கிறது. தீய, நச்சுத்தன்மை நிறைந்த மற்றும் எதிர்மறையான சிந்தனைகள் நமது உணர்வுநலனைப் பாதிக்கின்றன. ஆனால், நல்லவை, உயர்வானவை, நீதியானவை, தூய்மையானவை மற்றும் தேவனுக்குப் பிரியமானவை ஆகியவற்றைச் சிந்திப்பது நமது உள்ளத்தைச் சீராக வைத்திருக்க உதவுகிறது (பிலிப்பியர் 4:8). எனவே, நமது சிந்தனைகளை தேவனுடைய வார்த்தையால் வழிநடத்தி, அவருக்குப் பிரியமானவற்றில் மனதை நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

சேர்ந்திருக்கும் உணர்வு – உறவின் பாதுகாப்பு: 
கிறிஸ்தவர்களுக்கு இருவிதமான சேர்ந்திருக்கும் உணர்வு உள்ளது.
முதலாவது, நாம் தேவனுக்குச் சொந்தமானவர்கள். கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டதன் மூலம், நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகளாகும் உரிமையைப் பெற்றிருக்கிறோம் (யோவான் 1:12).
இரண்டாவது, நாம் விசுவாசிகளின் ஐக்கியமாகிய உள்ளூர் சபைக்குச் சொந்தமானவர்கள். விசுவாசிகள் ஒருவருடைய பாரத்தை மற்றவர் சுமப்பதன் மூலம் கிறிஸ்துவின் பிரமாணத்தை நிறைவேற்றுகிறார்கள் (கலாத்தியர் 6:2).

வேதாகமம் போதிக்கும் இந்தக் கொள்கைகளை என் வாழ்க்கையில் பின்பற்றி, உணர்வுநலத்துடன் வாழ்கிறேனா?

Rev. Dr. J.N. Manokaran