1 கொரிந்தியர் 13 விளக்கம்
முக்கியக் கருத்து: இப்பொழுது விசுவாசம், நம்பிக்கை, அன்பு இம்மூன்றும் நிலைத்திருக்கிறது; இவைகளில் அன்பே பெரியது — வேதத்தின் மிக அழகான, மிக ஆழமான வரிகள் இங்கே பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. 1. (வச.1-3) — அன்பு இல்லாமல் — எல்லாம் வெறுமை 12-ம் அதிகாரம் ஆவிக்குரிய வரங்களைப் பற்றி பேசி முடிந்தது; 13-ம் அதிகாரம் அந்த வரங்களுக்கு ஒரு அளவுகோலை வைக்கிறது. பவுல் மிகவும் உயர்ந்த ஆவிக்குரிய சாதனைகளை ஒவ்வொன்றாக பட்டியலிடுகிறார் — மனித மொழிகள் மட்டுமல்ல, தூதர்களின் பாஷைகளும் பேசக்கூடிய திறமை; சகல இரகசியங்களையும் அறியும் தீர்க்கதரிசன வரம்; மலைகளையே நகர்த்தும் மலைபோன்ற விசுவாசம்; தன் உடைமைகள் அனைத்தையும் ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கும் தியாகம்; தன் சரீரத்தையே பலியிடும் மரணம் வரையிலான அர்ப்பணிப்பு. இவை ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக மகத்தானவை. ஆனால் ஒவ்வொரு பட்டியலின் முடிவிலும் ஒரே வாக்கியம் மீண்டும் வருகிறது — 'அன்பு எனக்கிராவிட்டால்.' "நான் தீர்க்கதரிசன வரத்தை உடையவனாயிருந்து, சகல இரகசியங்களையும் அறிந்தாலும், அன்பு எனக்கிராவிட்டால் நான் ஒன்றுமில்லை." — 1 கொரிந்தியர் 13:2 📖 ஆழமான புரிதல்: இது வேதத்தில் மிகவும் தைரியமான வாக்கியங்களில் ஒன்று. 'நான் ஒன்றுமில்லை' — தீர்க்கதரிசன வரம், அனைத்து அறிவு, மலைமாறும் விசுவாசம் இருந்தாலும். பவுல் இங்கே ஆவிக்குரிய திறமையையும் ஆவிக்குரிய தன்மையையும் வேறுபடுத்துகிறார். ஒரு நபர் அசாதாரண வரங்களைக் கொண்டிருக்கலாம், பிரமிக்கத்தக்க சேவை செய்யலாம் — ஆனால் அன்பு இல்லாதிருந்தால், அது தேவனுடைய கண்ணில் வெறுமையானது. திறமையால் நம்மை நாம் அளவிடும் உலகில், இது ஒரு புரட்சிகர அளவுகோல். இன்று நமக்கு: இன்று உங்கள் சேவையையும் சாதனைகளையும் ஒரு எளிய கேள்வியால் பரிசோதியுங்கள் — 'இதை நான் அன்புடன் செய்கிறேனா?' திறமை மட்டும் போதாது. 2. (வச.4-7) — அன்பின் உருவப்படம் இப்போது பவுல் அன்பை ஒரு சுருக்கமான கருத்தாக விட்டுவிடாமல், அதற்கு ஒரு முகத்தையும் நடத்தையையும் கொடுக்கிறார். பதினைந்து குணங்கள் — ஒவ்வொன்றும் ஒரு கண்ணாடி, நமது சொந்த வாழ்க்கையை பிரதிபலிக்கும். 'அன்பு நீடிய சாந்தமும் தயவுமுள்ளது' என்று தொடங்கி, 'அன்பு பொறாமைப்படாது, தன்னைப் புகழாது, இறுமாப்பாயிராது' என்று தொடர்கிறது. ஒவ்வொரு வரியையும் வாசிக்கும்போது, 'அன்பு' என்ற வார்த்தைக்குப் பதிலாக உங்கள் சொந்தப் பெயரை வைத்துப் படியுங்கள் — அது ஒரு ஆழமான, சற்றே வலிக்கும் பயிற்சியாக மாறும். "அன்பு நீடிய சாந்தமும் தயவுமுள்ளது; அன்புக்குப் பொறாமையில்லை; அன்பு தன்னைப் புகழாது, இறுமாப்பாயிராது." — 1 கொரிந்தியர் 13:4 📖 ஆழமான புரிதல்: கிரேக்க மூலத்தில் இந்த வசனங்களில் பயன்படுத்தப்பட்ட 'அகாப்பே' (agape) என்ற வார்த்தை உணர்ச்சி அடிப்படையிலான காதலைக் குறிக்காமல், ஒரு தேர்வு அடிப்படையிலான, செயல்பாட்டு அன்பைக் குறிக்கிறது. இது 'நான் இப்படி உணர்கிறேன்' என்பதைப் பற்றியதல்ல, 'நான் இப்படி செய்ய தேர்ந்தெடுக்கிறேன்' என்பதைப் பற்றியது. ஒவ்வொரு வினைச்சொல்லும் — பொறுமையாயிருத்தல், தயவு காட்டுதல், பொறாமைப்படாதிருத்தல் — ஒரு விருப்பமான செயல், ஒரு நாள்தோறும் புதுப்பிக்கப்படும் தீர்மானம். → கலாத்தியர் 5:22-23 — ஆவியின் கனியோ, அன்பு, சந்தோஷம், சமாதானம், நீடியசாந்தம், தயவு, நற்குணம், விசுவாசம், சாந்தம், இச்சையடக்கம் இன்று நமக்கு: இன்று ஒரு உறவில் — கடினமான ஒன்றில் கூட — இந்த பதினைந்து குணங்களில் ஒன்றை வேண்டுமென்றே தேர்ந்தெடுத்து பயிற்சி செய்யுங்கள். அன்பு உணர்வு அல்ல, ஒரு தினசரி தேர்வு. 3. (வச.8-13) — நிரந்தரமான ஒன்று — முகமுகமாய்ப் பார்க்கும் நாள் அதிகாரத்தின் இறுதிப் பகுதி ஒரு நித்திய கண்ணோட்டத்தை திறக்கிறது. தீர்க்கதரிசனங்கள் ஒழிந்துபோகும், பாஷைகள் ஓய்ந்துபோகும், அறிவும் ஒழிந்துபோகும் — ஆனால் அன்பு ஒருக்காலும் ஒழியாது. பவுல் தன் சொந்த வாழ்க்கை பயணத்தை உவமையாக்குகிறார் — 'நான் குழந்தையாயிருந்தபோது குழந்தையைப்போலப் பேசினேன்... புருஷனானபோதோ குழந்தைக்கேற்றவைகளை ஒழித்துவிட்டேன்.' இப்போது நாம் ஒரு மங்கலான கண்ணாடியில் பார்ப்பது போல மட்டுமே பார்க்கிறோம் — குறைவான, மறைமுகமான புரிதல். ஆனால் ஒரு நாள் வரும், முகமுகமாய் பார்க்கும் நாள். "இப்பொழுது கண்ணாடியிலே நிழலாட்டமாய்ப் பார்க்கிறோம், அப்பொழுது முகமுகமாய்ப் பார்ப்போம்." — 1 கொரிந்தியர் 13:12 📖 ஆழமான புரிதல்: முதல் நூற்றாண்டு கொரிந்து நகரம் உலோகக் கண்ணாடிகள் (metal mirrors) தயாரிப்பதற்குப் பெயர் பெற்றிருந்தது — ஆனால் அவை இன்றைய கண்ணாடி போல தெளிவாக இருக்கவில்லை, மங்கலான, சிதைந்த பிரதிபலிப்பையே கொடுத்தன. பவுல் இந்த உள்ளூர் உருவகத்தை பயன்படுத்தி, நமது தற்போதைய ஆவிக்குரிய பார்வையின் வரம்புகளை விளக்குகிறார். ஆனால் நித்தியத்தில், அந்த மங்கலான பிரதிபலிப்பு நிறைவான, நேரடி பார்வையாக மாறும். இதுவரை நாம் அறிந்திருந்தது பகுதியளவே; அப்போது நாம் முழுமையாக அறியப்படுவோம். "இப்பொழுது விசுவாசம், நம்பிக்கை, அன்பு இம்மூன்றும் நிலைத்திருக்கிறது; இவைகளில் அன்பே பெரியது." — 1 கொரிந்தியர் 13:13 📖 ஆழமான புரிதல்: ஏன் அன்பே பெரியது? விசுவாசம் பார்வையை நோக்கி நகரும் — நாம் விசுவாசிப்பது ஒருநாள் காணப்படும். நம்பிக்கை நிறைவேற்றத்தை நோக்கி நகரும் — நாம் நம்புவது ஒருநாள் நிறைவேறும். ஆனால் அன்பு ஒருபோதும் மாறாது, ஒருபோதும் காலாவதியாகாது — பரலோகத்திலும் அன்பே தொடர்ந்து நிலைத்திருக்கும் ஒரே யதார்த்தம். இது காலத்தையும் நித்தியத்தையும் இணைக்கும் ஒரே பாலம். இன்று நமக்கு: உங்கள் விசுவாசமும் நம்பிக்கையும் இன்று உறுதியாக இருக்கலாம் அல்லது பலவீனமாக இருக்கலாம் — ஆனால் அன்பை பயிற்சி செய்யத் தொடங்குங்கள், ஏனெனில் அதுவே நித்தியத்திற்கும் தொடரும் ஒரே காரியம். 1 கொரிந்தியர் 13 விளக்கம் | 1 Corinthians 13 Tamil | அன்பு அதிகாரம் | Love Chapter Tamil | முகமுகமாய்ப் பார்ப்போம் | tamil bible search | tamilbiblesearch.com Author: Tamilbiblesearch
Author: Tamilbiblesearch