1. வாழ்த்துதலும் தேவகிருபைக்கான நன்றியறிதலும் (வச. 1-9)

பவுல் தன் நிருபத்தைத் தொடங்குவது ஒரு எளிய, ஆனால் ஆழமான வாழ்த்துதலால் — 'கிருபையும் சமாதானமும்.' இந்த இரண்டு வார்த்தைகளும் முழு சுவிசேஷத்தையும் சுருக்கமாக விவரிக்கின்றன: தேவனுடைய தகுதியற்ற தயவே (கிருபை) அவருடன் நமக்குள்ள சமாதானத்தின் அடிப்படை. இந்த வாழ்த்துதலுக்குப் பின், பவுல் கொரிந்தியருக்கு தேவன் அளித்த வரங்களுக்காக நன்றி செலுத்துகிறார்.

போதகர் குறிப்பு: கொரிந்து சபை — இந்த நிருபம் முழுவதும் நாம் காணப்போகும் — கடுமையான தார்மீக மற்றும் ஐக்கிய பிரச்சனைகளுடன் போராடிக்கொண்டிருந்தது. ஆனாலும் பவுல் அவர்களை நேரடியாகக் கண்டிப்பதற்குமுன், அவர்களில் தேவன் செய்த நல்ல கிரியையை முதலில் அங்கீகரிக்கிறார். இது பேஸ்டரல் ஞானத்தின் ஒரு முக்கிய முன்மாதிரி — திருத்தத்திற்குமுன் உறுதிப்படுத்துதல்.

தொடர்புடைய வேதப்பகுதி: பிலிப்பியர் 1:6 — தொடங்கின நற்கிரியையை முடிவுபரியந்தம் நடப்பிப்பார் என்ற உறுதி

2. கொரிந்து சபையில் உருவான பிரிவினைகள் (வச. 10-17)

குலோவேயாளின் வீட்டாரிடமிருந்து வந்த செய்தி பவுலை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது — கொரிந்து சபை நான்கு பிரிவுகளாகப் பிரிந்திருந்தது, ஒவ்வொருவரும் ஒரு குறிப்பிட்ட தலைவரின் பெயரால் தங்களை அடையாளப்படுத்திக்கொண்டனர்.

பவுலின் மூன்று கேள்விகளும் ஒரே இலக்கை நோக்கி இயக்குகின்றன: சபையின் ஐக்கியம் மனிதத் தலைவர்களின்மேல் அல்ல, கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணத்தின்மேல் மட்டுமே கட்டப்பட வேண்டும். ஞானஸ்நானம் கொடுத்தவர் யார் என்பதுகூட முக்கியமல்ல என்பதை அவர் 14-16 வசனங்களில் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

போதகர் குறிப்பு: 'சாதுரிய ஞானமில்லாமல்' என்பது பவுல் அறிவை எதிர்ப்பவர் என்று பொருள் அல்ல — கொரிந்து போன்ற கிரேக்க நகரங்களில் பிரபலமாயிருந்த சொற்பொழிவு அலங்காரத்தையும் தத்துவ வாதத்தையும் அவர் தவிர்க்கிறார், ஏனெனில் அவை சிலுவையின் எளிய, அதிர்ச்சியூட்டும் செய்தியை மறைத்துவிடக்கூடும். அடுத்த பகுதியில் இந்த சிந்தனையை அவர் விரிவாக்குகிறார்.

தொடர்புடைய வேதப்பகுதி: அப்போஸ்தலர் 18:24-19:1 — அப்பொல்லோவின் ஊழியம்; 1 கொரிந்தியர் 3:4-9 — நடும் பவுலும் நீர்ப்பாய்ச்சும் அப்பொல்லோவும்

3. சிலுவையின் செய்தி — உலகின் பைத்தியமும் தேவனுடைய பெலனும் (வச. 18-25)

பவுல் இங்கு ஒரு நிரந்தர பிரிவைக் காட்டுகிறார் — ஒரே செய்தி, இரண்டு எதிர்வினைகள். சிலுவை மனித தர்க்கத்திற்கு அபத்தமாகத் தோன்றுகிறது: தோற்கடிக்கப்பட்ட, சிலுவையில் அறையப்பட்ட ஒருவரை மீட்பராக பிரசங்கிப்பது. ஆனால் விசுவாசிக்கு, அதே சிலுவை தேவனுடைய வல்லமையின் வெளிப்பாடு.

22-24 வசனங்கள் இரண்டு பண்பாட்டு எதிர்பார்ப்புகளையும் சிலுவை எப்படி மீறுகிறது என்பதைக் காட்டுகின்றன: யூதர்கள் அற்புத அடையாளத்தை எதிர்பார்த்தார்கள், கிரேக்கர் தத்துவ ஞானத்தை எதிர்பார்த்தார்கள். சிலுவையோ இரண்டையும் அளிக்கவில்லை — அது ஒரு பலவீனமான, இழிவான மரணமாகத் தோன்றியது. ஆனால் 'அழைக்கப்பட்டவர்களுக்கு' அதுவே தேவபெலனும் தேவஞானமுமாக மாறுகிறது.

போதகர் குறிப்பு: 25-ம் வசனம் ('தேவனுடைய பைத்தியம் மனுஷருடைய ஞானத்திலும் அதிக ஞானமாயிருக்கிறது') ஒரு முரண்பாடு அல்ல, ஒரு உயர்ந்த யதார்த்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. தேவனுடைய 'மிகக் குறைந்த' செயல்கூட மனிதனின் மிக உயர்ந்த ஞானத்தை மிஞ்சும். இது சுவிசேஷத்தை நவீன தத்துவங்களுக்கு ஏற்றபடி 'நியாயப்படுத்த' முயற்சிக்கும் போக்கிற்கு ஒரு எச்சரிக்கை — சிலுவையின் 'பைத்தியம்' அதன் சொந்த யுக்திக்குள்ளேயே மகிமையானது.

தொடர்புடைய வேதப்பகுதி: ஏசாயா 29:14; ரோமர் 1:16; கலாத்தியர் 6:14

4. தேவனுடைய தெரிந்துகொள்ளுதலும் மேன்மைபாராட்டுதலும் (வச. 26-31)

கொரிந்து சபையின் அங்கத்தினர் பெரும்பாலும் சமூக அந்தஸ்தில் உயர்ந்தவர்களோ, படித்தவர்களோ, செல்வாக்குள்ளவர்களோ அல்ல. இது தற்செயலான ஒன்றல்ல — பவுலின் வாதப்படி, இது தேவனுடைய வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்ட உத்தி. உலகின் 'சிறந்தவர்கள்' மூலம் அல்ல, 'பலவீனமானவர்கள்' மூலம் இரட்சிப்பைச் செய்வதன் மூலம், மகிமை முழுவதும் தேவனுக்கே செல்கிறது, மனிதனுக்கு அல்ல.

போதகர் குறிப்பு: 30-ம் வசனத்தில் நான்கு வார்த்தைகள் — ஞானம், நீதி, பரிசுத்தம், மீட்பு — கிறிஸ்துவுக்குள் விசுவாசிக்குக் கிடைக்கும் முழுமையான இரட்சிப்பை சுருக்கமாக விவரிக்கின்றன. இது கொரிந்து சபையின் பிரிவினைப் பிரச்சனைக்கு நேரடி பதில்: நமக்கு ஞானம் தேவைப்பட்டால், அது நமது சொந்த தத்துவத்திலோ தலைவர் வழிபாட்டிலோ அல்ல, கிறிஸ்துவில் மட்டுமே கிடைக்கிறது.

தொடர்புடைய வேதப்பகுதி: எரேமியா 9:23-24 — 'மேன்மைபாராட்டுகிறவன் கர்த்தரைக்குறித்தே மேன்மைபாராடக்கடவன்' என்ற மூல வாக்கியம்

இன்று நமக்கு: ஒவ்வொரு சபையும், ஒவ்வொரு விசுவாசியும் இந்த அதிகாரத்தின் கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்க்க வேண்டும்: நமது அடையாளத்தையும் ஐக்கியத்தையும் நாம் எதன்மேல் கட்டியிருக்கிறோம் — பிரியமான போதகர்களின்மேலா, திருச்சபை பாரம்பரியங்களின்மேலா, அல்லது சிலுவையில் அறையப்பட்ட கிறிஸ்துவின்மேல் மட்டுமா? நமது சொந்த பலவீனங்களையும் அற்பத்தன்மையையும் வெட்கப்படாமல், தேவன் அவற்றைத் தமது மகிமைக்காகவே தெரிந்துகொள்கிறார் என்பதில் மகிழ்ச்சியடையலாம்.