மாம்ச சுபாவம்

அமலேக்கியர் (Amalek), தேவனை எதிர்த்து நிற்கும் மாம்ச சுபாவத்திற்கு வேதாகமத்தில் ஓர் அடையாளமாகக் கருதப்படுகின்றனர். வேதாகமத்தில் அமலேக்கியர் வெறுமனே இஸ்ரவேலின் மற்றொரு பகைவர் மட்டுமல்ல; அவர்கள் தேவனுடைய நோக்கங்களுக்கும் திட்டங்களுக்கும் தொடர்ந்து எதிராகச் செயல்படும் ஓர் அடையாளமாகத் திகழ்கின்றனர். ஆவிக்குரிய கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கும்போது, அமலேக்கியர் என்பது பாவத்தில் விழுந்த மனிதனுக்குள் காணப்படும் ஒரு சுபாவத்தைக் குறிக்கிறது. அந்தச் சுபாவம் தேவனுக்குக் கீழ்ப்படியாது, அவருக்குப் பயப்படாது, விசுவாச வாழ்க்கையைப் பலவீனப்படுத்தத் தொடர்ந்து முயற்சிக்கிறது.

பலவீனமானவர்களைத் தாக்குதல் (Attack the Weak):
அமலேக்கியர்களின் முதல் அடையாளம் பலவீனமானவர்களிடம் காட்டிய கொடூரமாகும். இஸ்ரவேல் மக்கள் சோர்வுற்று களைத்திருந்தபோது, பின்தங்கியிருந்த பலவீனமானவர்களை அமலேக்கியர் தாக்கியதை உபாகமம் 25:17–18 நினைவுபடுத்துகிறது. இது மாம்ச சுபாவத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமான ஓர் எடுத்துக்காட்டாகும். ஒரு விசுவாசி உடல் ரீதியாகச் சோர்வடைந்திருக்கும்போதும், மனச்சோர்வில் இருக்கும்போதும், தனிமையில் இருக்கும்போதும் அல்லது ஆவிக்குரிய விழிப்புணர்வின்றி இருக்கும்போதும் மாம்ச சுபாவம் அவருடைய பலவீனமான நிலையைப் பயன்படுத்தித் தாக்குகிறது. எனவே, நமது பலவீனமான நேரங்களில் நாம் அதிக விழிப்புடனும் ஜெபத்துடனும் இருக்க வேண்டும். 

தேவனுக்குப் பயப்படாமை (No Fear of God):
அமலேக்கியர்களிடம் தேவபயம் இல்லை. இது மிகவும் முக்கியமான ஒரு விஷயமாகும். ஏனெனில், தேவனுக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பமும் பரிசுத்தமான வாழ்க்கையின் அடித்தளமுமாகும். மாம்ச சிந்தை என்பது வெறுமனே பலவீனமானது மட்டுமல்ல; அது கலகத்தன்மை கொண்டது. தேவனுடைய பரிசுத்தத்திற்குப் பயப்படுவதுமில்லை; அவருடைய வார்த்தையை நம்புவதுமில்லை; அவருடைய சித்தத்தின்படி மகிழ்ச்சியுடன் கீழ்ப்படிவதுமில்லை.
அமலேக்கியர்களைப் போலவே, மாம்ச சுபாவமும் தேவனுடைய அதிகாரம் முக்கியமற்றது என்பதைப்போலச் செயல்படுகிறது.

தொடர்ச்சியான ஆவிக்குரிய போராட்டம் (Warfare):
அமலேக்கியர்களுக்கு எதிரான போராட்டம் தற்காலிகமானதாக இருக்கவில்லை. தலைமுறை தலைமுறையாக அமலேக்கியருக்கு எதிராக யுத்தம் நடைபெறும் என்று கர்த்தர் அறிவித்தார் (யாத்திராகமம் 17:16). அதேபோல, மாம்ச சுபாவத்திற்கு எதிரான போராட்டமும் தொடர்ந்து நடைபெறுகிறது. இது ஓர் ஆவிக்குரிய யுத்தமாகும். இந்தப் போராட்டத்தில் வெற்றி பெற ஜெபமும் தேவனை முழுமையாகச் சார்ந்திருத்தலும் அவசியம். மோசே தமது கைகளை உயர்த்தியிருந்தபோதெல்லாம் இஸ்ரவேலர் வெற்றிபெற்றனர் (யாத்திராகமம் 17:11). இதிலிருந்து, நமது சொந்த பலத்தினால் அல்ல; தேவனுடைய உதவியையும் வல்லமையையும் சார்ந்திருப்பதன் மூலமே மாம்ச சுபாவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தில் வெற்றி பெற முடியும் என்பதை அறிந்துகொள்ளலாம். 

இறுதித் தீர்ப்பு (Final Judgement):
வானத்தின் கீழ் அமலேக்கியரின் நினைவே இல்லாமல் அழித்துப்போடுவேன் என்று தேவன் வாக்குத்தத்தம் செய்தார் (யாத்திராகமம் 17:14). ஒருகாலத்தில் “அமலேக்கு முந்தியெழும்பினவன்” என்று குறிப்பிடப்பட்ட அமலேக்கியர் இறுதியில் அழிவைச் சந்திப்பார்கள் (எண்ணாகமம் 24:20). அதேபோல, தேவன் நமக்குப் பாவமன்னிப்பை மட்டும் அருளுகிறவரல்ல; மாம்ச சுபாவத்தின் ஆதிக்கத்திலிருந்து முழுமையான விடுதலையையும் அளிக்கிறவர்.

பயனற்ற கூட்டணிகள் (Futile Alliances): 
அமலேக்கியர்கள் தேவனுடைய மக்களுக்கு எதிராக மற்ற பகைவர்களுடனும் கூட்டணி அமைத்தனர் (நியாயாதிபதிகள் 3:13). அதேபோல, ஒரு விசுவாசி தனது மாம்ச சுபாவத்துடன் சமரசம் செய்துகொள்ளக்கூடாது. அதைத் தொடர்ந்து எதிர்த்து, பரிசுத்த ஆவியானவரின் வல்லமையினால் அதற்கு எதிராகப் போராட வேண்டும். மாம்ச இச்சைகளுக்கு இடமளிக்காமல், ஆவியானவரால் வழிநடத்தப்படும் வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும்.

மாம்ச சுபாவத்திற்கு எதிரான ஆவிக்குரிய போராட்டத்தில் நான் விழிப்புடனும் எச்சரிக்கையுடனும் இருந்து வெற்றி பெற்று வருகிறேனா?
 

Rev. Dr. J.N. Manokaran