ஆடுகளைப் பாதுகாப்பதற்காக, கிருமி நாசினிகளும் ஒட்டுண்ணிகளை அழிக்கும் மருந்துகளும் கலந்த திரவம் நிரப்பப்பட்ட பெரிய தொட்டியில் அவற்றை முழுவதுமாக, தலை மற்றும் காதுகள் உட்பட, மூழ்கச் செய்வது ஒரு பாரம்பரிய முறையாகும். இங்கிலாந்தில் மேய்ப்பர்கள் பின்பற்றும் இந்த முறைக்கு ஆடு நனைத்தல் (Sheep Dipping) என்று பெயர். இதன் மூலம் உண்ணிகள், பேன்கள், ஈக்களின் புழுக்கள் மற்றும் சிரங்கு ஏற்படுத்தும் நுண்ணுயிர் ஒட்டுண்ணிகள் போன்ற தீங்கு விளைவிக்கும் ஒட்டுண்ணிகள் அழிக்கப்படுகின்றன. தொற்றுநோய்கள் மற்றும் நோய்த்தொற்றுகளிலிருந்தும் ஆடுகளைப் பாதுகாக்க இது உதவுகிறது. மேலும், ஆடுகளின் உடல் சுத்தமாக இருப்பதால் அவற்றின் கம்பளியின் தரமும் மேம்படுகிறது.
பாதங்களைக் கழுவுதல்:
கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து தமது சீஷர்களின் பாதங்களைக் கழுவியபோது, பேதுரு அதனை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் தயங்கினார். தமது ஆண்டவராகிய இயேசு, தன்னுடைய அழுக்கான பாதங்களைக் கழுவுவதை அவர் விரும்பவில்லை. ஆனால், இயேசு அவரிடம், “நான் உன்னைக் கழுவாவிட்டால் என்னிடத்தில் உனக்குப் பங்கில்லை” என்று தெளிவாகக் கூறினார் (யோவான் 13:6–11).
ஸ்நானம்:
பண்டைய இஸ்ரவேலில், ஒருவர் விருந்தினராக அழைக்கப்பட்டபோது, அவர் வீட்டிலேயே குளித்துவிட்டு விருந்து நடைபெறும் இடத்திற்குச் செல்வது வழக்கமாக இருந்தது. ஆனால், சேறும் சகதியுமான பாதைகளில் நடந்து சென்றதால், அவர் அந்த இடத்தை அடையும்போது அவரது பாதங்கள் அழுக்காகிவிடும். எனவே, விருந்தில் பங்கேற்பதற்கு முன்பு, வீட்டு வாசலில் ஓர் அடிமை அவரது பாதங்களைக் கழுவுவது வழக்கமாக இருந்தது. இதன் மூலம் இயேசு பேதுருவுக்கு ஓர் ஆழமான ஆவிக்குரிய உண்மையைக் கற்பித்தார். இந்த சுத்திகரிப்பு, தேவனுடைய கிருபையினால் நாம் பெறும் இரட்சிப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆனால், இரட்சிக்கப்பட்டவர்கள் இந்த உலகத்தில் வாழும்போது, அன்றாட வாழ்க்கையில் பாவத்தினாலும் உலகத்தின் தீய தாக்கங்களினாலும் தீட்டுப்பட வாய்ப்புள்ளது. எனவே, பாதங்களைக் கழுவுவதற்கு ஒப்பான தொடர்ச்சியான ஆவிக்குரிய சுத்திகரிப்பு அவர்களுக்குத் தேவைப்படுகிறது.
தேவனுடைய வார்த்தையினால் சுத்திகரிக்கப்படுதல்:
பவுல் அப்போஸ்தலர், தேவனுடைய வார்த்தை நம்மைச் சுத்திகரிக்கும் என்பதை எடுத்துரைக்கிறார். கிறிஸ்து தமது சபையை வார்த்தையினால் உண்டாகும் நீர்முழுக்கினால் சுத்திகரித்து, பரிசுத்தமாக்குகிறார் (எபேசியர் 5:26). நாம் தேவனுடைய வார்த்தையை வாசித்து, தியானித்து, அதற்குக் கீழ்ப்படிந்து, நமது சிந்தனைகளைப் புதுப்பிக்கும்போது, அது நமது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையைச் சீரமைக்கிறது. மேலும், ஆவிக்குரிய இருளும் அக்கிரமமும் நிறைந்த இந்த உலகத்தில், தேவனுடைய வார்த்தை நமது பாதைக்கு விளக்காகவும், நமது வழிக்குத் தீபமாகவும் இருக்கிறது (சங்கீதம் 119:105). பரிசுத்த ஆவியானவர் தேவனுடைய வார்த்தைகளை நமக்கு நினைப்பூட்டி, அவற்றின்படி வாழ்ந்து வெற்றிகரமாக முன்னேற நம்மைப் பெலப்படுத்துகிறார்.
பரிசுத்தத்தை நாடுதல்:
பாவத்தினால் மாசுபட்ட, குறைபாடுகள் நிறைந்த இந்த உலகத்தில் விசுவாசிகள் வாழ்வதால், அவர்களுடைய ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் உலகத்தின் தாக்கங்கள் படிவது தவிர்க்க முடியாததாக இருக்கலாம். பாதங்களில் படியும் தூசியைப் போல, அன்றாட வாழ்க்கையில் பல்வேறு சோதனைகளும் தீய தாக்கங்களும் நம்மைச் சூழலாம். எனவே, நாம் தினந்தோறும் தேவனுடைய வார்த்தையினால் நம்மைச் சுத்திகரித்துக்கொள்ள வேண்டும். இந்தத் தினசரிச் சுத்திகரிப்பு, நாம் பரிசுத்தத்தில் வளர்ந்து, கிறிஸ்துவின் சாயலுக்கு ஒப்பாக மாறுவதற்கு உதவுகிறது.
தேவன் பரிசுத்தராக இருப்பதுபோல, நாமும் நமது வாழ்க்கையின் எல்லா அம்சங்களிலும் பரிசுத்தமாக வாழ வேண்டும் என்று பேதுரு அப்போஸ்தலர் விசுவாசிகளுக்கு அறிவுறுத்துகிறார். “உங்களை அழைத்தவர் பரிசுத்தராயிருக்கிறதுபோல, நீங்களும் உங்கள் நடக்கைகளெல்லாவற்றிலேயும் பரிசுத்தராயிருங்கள். நான் பரிசுத்தர், ஆகையால் நீங்களும் பரிசுத்தராயிருங்கள் என்று எழுதியிருக்கிறதே” (1 பேதுரு 1:15–16).
பரிசுத்தத்தை நாடி வாழ்வதற்காக, தேவனுடைய வார்த்தையினால் நான் தினந்தோறும் சுத்திகரிக்கப்பட என்னை முழுமையாக ஒப்புக்கொடுக்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran