அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களுக்காக ஜெபித்தல்

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல், ஜெபம் நம்முடைய வாழ்வில் முதன்மையான இடத்தைப் பெற வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறார். இதற்காக அவர் நான்கு வகையான ஜெபங்களைக் குறிப்பிடுகிறார்;
விண்ணப்பங்கள் (Supplications) – குறிப்பிட்ட தேவைகளுக்காகச் செய்யப்படும் ஜெபங்கள்; ஜெபங்கள் (Prayers) – தேவனோடு நாம் கொண்டிருக்கும் அனைத்து விதமான உரையாடல்களையும் உள்ளடக்கிய பொதுவான ஜெபங்கள்; பரிந்துபேசுதல் (Intercessions) – பிறருக்காக தேவனுடைய சமூகத்தில் நின்று செய்யும் ஜெபங்கள்; ஸ்தோத்திரங்கள் (Thanksgivings) – எல்லா மனிதர்களுக்காகவும் ஏறெடுக்கும் நன்றியறிதலின் ஜெபங்கள். மேலும், அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களுக்காகவும் கிறிஸ்தவர்கள் ஜெபிக்க வேண்டும் என்று அவர் அறிவுறுத்துகிறார். இதில் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசியல் தலைவர்கள், அரசு உயர் அதிகாரிகள் மற்றும் நீதிபதிகள் ஆகியோர் அடங்குவர் (1 தீமோத்தேயு 2:1-2). 

ஆரம்பகாலத் திருச்சபையின் தந்தைகளில் ஒருவரான டெர்டூலியன் இவ்வாறு எழுதுகிறார்:
“எல்லா பேரரசர்களுக்காகவும் நாம் ஜெபிக்கிறோம். தேவன் அவர்களுக்கு நீண்ட ஆயுளையும், பாதுகாப்பான ஆட்சியையும், செழிப்பான குடும்பத்தையும், வலிமையான படைகளையும், உண்மையுள்ள ஆலோசகர்களையும், கீழ்ப்படிதலுள்ள மக்களையும் அருள வேண்டும் என்றும், உலகம் முழுவதும் சமாதானம் நிலவ வேண்டும் என்றும், சீசருக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அவர்களுடைய நியாயமான விருப்பங்கள் நிறைவேற வேண்டும் என்றும் ஜெபிக்கிறோம்”. 

அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களுக்காக நாம் எதற்காக ஜெபிக்க வேண்டும்?

1. ஞானம் (Wisdom):
ஆட்சியாளர்கள் மேலிருந்து வருகின்ற தெய்வீக ஞானத்தைப் பெற்றிருக்க வேண்டும். அவர்களுடைய தீர்மானங்களும் செயல்பாடுகளும் தேவனுக்குப் பிரியமானவையாக இருக்க வேண்டும். “மேலான ஞானமோ முதலாவது சுத்தமுள்ளதாயும், பின்பு சமாதானமும் சாந்தமும் இணக்கமுமுள்ளதாயும், இரக்கத்தாலும் நற்கனிகளாலும் நிறைந்ததாயும், பட்சபாதமில்லாததாயும், மாயமற்றதாயும் இருக்கிறது” (யாக்கோபு 3:17).

2. பகுத்தறிதல் (Discernment):
எது நல்லது, எது சரியானது, எதை எப்போது செய்ய வேண்டும் என்பதைத் தெளிவாகப் பகுத்தறியும் திறனைத் தலைவர்கள் பெற்றிருக்க ஜெபிக்க வேண்டும். சரியான நேரத்தில் எடுக்கப்படாத தீர்மானங்கள் பெரும் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

3. ஒற்றுமை (Unity):
ஆட்சியாளர்கள் சமூகத்தில் சமாதானம், ஒற்றுமை மற்றும் நல்லிணக்கத்தை நிலைநாட்ட வேண்டும். மக்களிடையே பிரிவினைகளும் மோதல்களும் ஏற்படுவதற்கு இடமளிக்கக்கூடாது. அண்டை மாநிலங்கள் மற்றும் அண்டை நாடுகளுடனும் நல்லுறவைப் பேண வேண்டும்.

4. நீதி (Justice):
சமூக அந்தஸ்து, சாதி, மதம் அல்லது பொருளாதார நிலை ஆகியவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல், அனைத்து மக்களுக்கும் சமமான நீதியும் நியாயமும் கிடைப்பதை அரசுத் தலைவர்கள் உறுதிசெய்ய வேண்டும்.

5. நீதிநெறி மற்றும் நேர்மை (Righteousness):
அவர்களுடைய ஆட்சி நீதிநெறி, ஒழுக்கம் மற்றும் நேர்மையின் அடிப்படையில் அமைய வேண்டும். ஒழுக்கக்கேடான செயல்களுக்கும் அநீதியான நடைமுறைகளுக்கும் சட்டத்தின் பாதுகாப்பு கிடைக்காதபடி ஆட்சி அமைய வேண்டும்.

6. பாதுகாப்பு (Protection):
அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் நோய், ஆபத்து, வன்முறை மற்றும் படுகொலை முயற்சிகள் போன்றவற்றிலிருந்து தேவனால் பாதுகாக்கப்படுவதற்காக நாம் ஜெபிக்க வேண்டும்.

7. தேவபக்தி (Godliness):
குடிமக்கள் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலும் பொது வாழ்விலும் தேவபக்தியுடனும், ஒழுங்குடனும், கட்டுப்பாட்டுடனும் வாழ்வதற்கு ஏற்ற சூழலை ஆட்சியாளர்கள் உருவாக்க வேண்டும்.

8. கண்ணியம் (Dignity):
சமூகத்தில் ஒவ்வொரு குடிமகனும் தனது மனித மாண்பையும் கண்ணியத்தையும் அனுபவிக்கும் வகையில் ஆட்சி அமைய வேண்டும். எவரும் அவமதிக்கப்படவோ, ஒதுக்கப்படவோ, அடக்கி ஒடுக்கப்படவோ கூடாது.

9. தேவனுடைய திட்டமும் நோக்கமும் (Plan and Purpose):
தேசங்களின் திட்டங்களையும் மனிதர்களின் ஆலோசனைகளையும் தேவனால் மாற்றியமைக்க முடியும். மனிதர்களின் திட்டங்களைக் காட்டிலும் தேவனுடைய சித்தமும் நோக்கமுமே என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும். “கர்த்தர் ஜாதிகளின் ஆலோசனையை வீணாக்கி, ஜனங்களின் நினைவுகளை அவமாக்குகிறார். கர்த்தருடைய ஆலோசனையோ என்றென்றைக்கும் நிற்கும்; அவருடைய இருதயத்தின் நினைவுகள் தலைமுறை தலைமுறையாக நிற்கும்” (சங்கீதம் 33:10-11).

10. ஆவிக்குரிய பாதுகாப்பு (Spiritual Protection):
அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் தங்களுடைய சிந்தனைகளையும் தீர்மானங்களையும் பாதிக்க முயற்சிக்கும் அந்தகாரத்தின் ஆவிக்குரிய சக்திகளை உணர்ந்து, அவற்றின் தாக்கத்திலிருந்து விடுபட வேண்டும். தீமையின் தாக்கங்களுக்கு எதிராக அவர்கள் நிலைத்திருக்கவும், தேவனுடைய பாதுகாப்பும் வழிநடத்துதலும் அவர்கள்மேல் இருக்கவும் நாம் ஜெபிக்க வேண்டும்.

அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களுக்காக நான் தவறாமல் ஜெபித்து வருகிறேனா?
 

Rev. Dr. J.N. Manokaran