வில்லியம் பார்க்லே தமது விளக்கவுரையில் ஒரு கவிதையை மேற்கோள் காட்டுகிறார். அதில், ராபின் என்ற பறவை சிட்டுக்குருவியிடம், மனிதர்கள் ஏன் எப்போதும் அவசரப்படுகிறவர்களாகவும், கவலையுடனும் பதற்றத்துடனும் இருக்கிறவர்களாகவும் காணப்படுகிறார்கள் என்று கேட்கிறது. அதற்குச் சிட்டுக்குருவி, “நண்பனே, உனக்கும் எனக்கும் அக்கறையுடன் கவனித்துக்கொள்ளும் பரலோகத் தந்தை அவர்களுக்கு இல்லை என்பதுதான் இதற்குக் காரணமாக இருக்க வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன்” என்று பதிலளிக்கிறது. தேவன் தம்முடைய மக்களின் தேவைகளை எவ்வாறு சந்திக்கிறார் என்பதைக் கற்பிக்கும் குறைந்தது 169 வசனங்கள் வேதாகமத்தில் உள்ளன.
பரலோகத் தந்தை:
தங்கள் பாவங்களை உணர்ந்து மனந்திரும்பி, ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்துவைத் தங்கள் தனிப்பட்ட இரட்சகராக ஏற்றுக்கொள்பவர்களுக்கு, ஜீவனுள்ள தேவனின் பிள்ளைகளாகும் உரிமை கிருபையாக வழங்கப்படுகிறது (யோவான் 1:12). பரலோகத் தந்தை பொறுப்புள்ள, பரிசுத்தமான, அன்புகூர்ந்து கவனித்துக்கொள்ளும் ஒரு தந்தை ஆவார். மிகச்சிறிய விஷயங்கள் கூட அவருக்கு அக்கறைக்குரியவை. தேவன் தம் பிள்ளைகளைத் தம் உள்ளங்கையில் பொறித்து வைத்துள்ளார்; மனிதர்கள் முகநூலில் (Facebook) ஒரு நண்பரின் விவரங்களைப் பார்ப்பது போல, ஆதாம் முதல் இன்றுவரை உள்ள ஒவ்வொரு மனிதனின் விவரங்களையும் அவர் பார்த்து அறிய முடியும் (ஏசாயா 49:16). அவர் நம்மீது அக்கறையுள்ளவராக இருப்பதால், நம்முடைய கவலைகளையும் கலக்கங்களையும் அனைத்தையும் அவர்மீது வைத்துவிடும்படி பேதுரு விசுவாசிகளுக்கு அறிவுறுத்துகிறார் (1 பேதுரு 5:7).
மனிதனின் கவலை:
சிட்டுக்குருவி ராபின் பறவையிடம் கூறியதுபோல, மனிதர்கள் தேவனைத் தங்கள் பரலோகத் தந்தையாக ஏற்றுக்கொள்வதில்லை அல்லது அவர் இல்லாதவர்போல வாழ்கிறார்கள். உலகப்பிரகாரமான காரியங்களைக் குறித்துக் கவலைப்பட்டதால், சீஷர்களின் குறைவான விசுவாசத்தைக் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து கடிந்துகொண்டார். இயேசு இயற்கையைச் சுட்டிக்காட்டினார். பறவைகள் விதைப்பதுமில்லை, அறுவடை செய்வதுமில்லை. ஆனாலும், படைப்பாளரும் பரலோகத் தந்தையுமான தேவன் அவற்றுக்கு உணவளிக்கிறார்; அவற்றுக்கு உணவு கிடைக்காமல் போவதில்லை. புல்லின் ஆயுட்காலம் ஒருநாள்தான் என்றாலும், அது அழகுடனும் மகிமையுடனும் அலங்கரிக்கப்படுகிறது. எனவே, சீஷர்களின் முன்னுரிமை வேறொன்றாக இருக்க வேண்டும். அவர்கள் முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேட வேண்டும். அப்பொழுது, மனிதர்களுக்குத் தேவையான மற்ற அனைத்தும் அவர்களுக்கு இலவசமாக அருளப்படும் (மத்தேயு 6:25–34).
வாக்குத்தத்தம்:
விசுவாசிகளின் தேவைகளைத் தம்முடைய மகிமையான ஐசுவரியத்தின்படி தேவன் சந்திக்கிறார் (பிலிப்பியர் 4:19). விசுவாசிகளின் தேவைகள் சந்திக்கப்படும்போது தேவன் மகிமைப்படுத்தப்படுகிறார்.
பசியுள்ள ஆத்துமாவையும் ஏக்கமுள்ள ஆத்துமாவையும் தமது நன்மைகளால் திருப்தியாக்குவதாகக் கர்த்தர் வாக்குத்தத்தம் அளித்துள்ளார் (சங்கீதம் 107:9). வாக்குத்தத்தத்தின் அடிப்படையிலான ஜெபம் இதுவாகும்; “எங்களுக்கு வேண்டிய அன்றாட ஆகாரத்தை இன்று எங்களுக்குத் தாரும்” (மத்தேயு 6:11).
என்னுடைய வாழ்வாதாரத் தேவைகளைக் குறித்துக் கவலைப்படாமல், தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்கு நான் முன்னுரிமை கொடுக்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran