தேவனைப் பிரியப்படுத்துவதைவிட மனிதர்களைப் பிரியப்படுத்துவது எளிதானது. துரதிர்ஷ்டவசமாக, பலர் தேவனுடைய கட்டளைகளைப் புறக்கணித்துவிட்டு, மனிதர்களைப் பிரியப்படுத்துவதையே தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். சிலர் மனிதர்களுக்குப் பயந்து அவர்களைப் பிரியப்படுத்துகின்றனர். வேறு சிலர் புகழையும் பாராட்டையும் அங்கீகாரத்தையும் பெறுவதற்காக அவ்வாறு செய்கின்றனர். இன்னும் சிலர் செல்வம், சொத்து அல்லது பரம்பரைச் சொத்துக்களின் மீது கொண்ட ஆசையினால், தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதற்குப் பதிலாக பெற்றோர், உறவினர்கள் மற்றும் பிற மனிதர்களைப் பிரியப்படுத்துகின்றனர். இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய சவுல், மக்களுக்குப் பயந்து அவர்களுடைய குரலுக்குச் செவிகொடுத்து கீழ்ப்படிந்தார் (1 சாமுவேல் 15:24).
வரலாற்றுப் பின்னணி (Historical Context):
அமலேக்கியர்கள் தங்களுடைய பகைமை, ஒழுக்கக்கேடு மற்றும் நீதிநெறியற்ற செயல்களினால் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புக்கு உட்பட்டிருந்தனர். அவர்களை முற்றிலும் அழித்துப்போடும்படி தேவன் இஸ்ரவேல் மக்களுக்குக் கட்டளையிட்டார். ஆனால், சவுலும் அவருடைய படைவீரர்களும் அமலேக்கியரின் ராஜாவாகிய ஆகாகையும், சிறந்த ஆடுமாடுகளையும் அழிக்காமல் உயிரோடு விட்டுவைத்தனர்.
சாமுவேல் தீர்க்கதரிசி இதைக்குறித்து சவுலிடம் விசாரித்தபோது, தனது வீரர்களுக்குப் பயந்ததாகவும், அவர்கள் சிறந்த ஆடுமாடுகளைப் பலியிடுவதற்காக வைத்துக்கொள்ள விரும்பியதாகவும் சவுல் சாக்குப்போக்குக் கூறினார். தேவனுடைய கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிவதைவிட, மக்களின் விருப்பத்திற்குச் சவுல் முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்.
மனிதர்களுக்குப் பயப்படுதல் (Fear of People):
மக்களின் அழுத்தம், தன்னைச் சுற்றியிருந்த நெருக்கமான ஆலோசகர்களின் செல்வாக்கு மற்றும் பொதுமக்களின் கருத்து ஆகியவை சவுலின் தீர்மானத்தைப் பாதித்தன. தேவனுக்குப் பயந்து அவருக்குக் கீழ்ப்படிவதற்குப் பதிலாக, அவர் மனிதர்களுக்குப் பயந்தார். மேலும், தனது தவறான தீர்மானத்திற்குப் பொறுப்பேற்பதற்குப் பதிலாக, மக்கள்மீது குற்றத்தைச் சுமத்தினார். தான் மக்களுக்குக் கணக்குக் கொடுக்க வேண்டியவர் அல்ல; தேவனுக்கே கணக்குக் கொடுக்க வேண்டியவர் என்பதை அவர் மறந்துவிட்டார்.
தேவனால் புறக்கணிக்கப்பட்டவர் (Rejected):
சவுல் தேவனுடைய அதிகாரத்தையும் கட்டளையையும் புறக்கணித்ததால், இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகத் தொடருவதற்கு தேவன் அவரைப் புறக்கணித்தார். தன்னுடைய குணக்குறையை உணர்ந்து மனந்திரும்புவதற்குப் பதிலாக, மக்களிடமிருந்து மரியாதையையும் மதிப்பையும் பெறுவதிலேயே அவர் கவனம் செலுத்தினார். தனது சமூக அந்தஸ்து, அதிகாரம் மற்றும் பொதுமக்கள் மத்தியில் தனக்கிருந்த நற்பெயர் ஆகியவற்றைப் பாதுகாத்துக்கொள்வதற்காக, தன்னுடன் இருக்கும்படி சாமுவேலை வற்புறுத்தினார் (1 சாமுவேல் 15:30). ராஜாவாகத் தேவனால் புறக்கணிக்கப்பட்ட பின்னரும், தேவனைப் பிரியப்படுத்துவதைவிட மக்களின் பார்வையில் மதிப்பையும் புகழையும் தக்கவைத்துக்கொள்ளவே அவர் விரும்பினார்.
பொந்தியு பிலாத்து (Pontius Pilate):
இதற்கு மற்றொரு உதாரணம் பொந்தியு பிலாத்து.
இயேசு கிறிஸ்துவைக் கொலை செய்ய வேண்டும் என்று கூக்குரலிட்ட யூத மதத் தலைவர்களையும், அவர்களுடைய தூண்டுதலால் எழுந்த மக்கள் கூட்டத்தையும் பிரியப்படுத்துவதற்கு பிலாத்து விரும்பினார் (லூக்கா 23:23).
ரோமப் பேரரசர் திபேரியுவின் கோபத்திற்கும் பயந்தார். ஏனெனில், பேரரசர் தனது ஆளுநர் பதவியிலிருந்து தன்னை நீக்கிவிடக்கூடும் என்று அவர் அஞ்சினார். கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவைச் சிலுவையில் அறைந்து கொலை செய்யும் தீர்ப்பை வழங்கியதன் மூலம் ஏற்பட்ட குற்றத்திலிருந்து தன்னைக் காத்துக்கொள்ளலாம் என்று எண்ணி, மக்களுக்கு முன்பாகத் தன் கைகளைக் கழுவிக்கொண்டார்.
ஆனால், கைகளைக் கழுவிக்கொள்வதால் அநீதியான தீர்ப்புக்கான பொறுப்பிலிருந்து ஒருவர் தப்பிவிட முடியாது.
மனிதர்களின் விருப்பத்திற்காக தேவனுடைய நீதியையும் சத்தியத்தையும் புறக்கணிப்பது எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதை பிலாத்துவின் வாழ்க்கை நமக்கு உணர்த்துகிறது.
நான் தேவனுக்குப் பயந்து அவரைப் பிரியப்படுத்துகிறேனா? அல்லது மனிதர்களுக்குப் பயந்து அவர்களைப் பிரியப்படுத்துகிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran