ஒரு அற்புதம், மகிமையான நிகழ்வு அல்லது அதிசயமான அனுபவம் நடைபெறும்போது, அதைப் பார்த்து வியப்பில் நின்று, அதிர்ச்சியடைந்து, அடுத்ததாக என்ன செய்ய வேண்டும் என்று தெரியாமல் நிற்கும் சோதனை மனிதர்களுக்கு உண்டு. ஆனால், அந்த அனுபவங்கள் நம்மை அங்கேயே நிறுத்துவதற்காக அல்ல; விசுவாசத்தில் நிலைத்திருந்து, நம்பிக்கையோடு முன்னேறச் செய்வதற்காகவே தேவன் அனுமதிக்கிறார்.
மேய்ப்பர்கள்:
வயல்வெளியில் இருந்த மேய்ப்பர்களுக்குத் தேவதூதர்கள் காட்சியளித்தனர். அவர்கள் கடவுளிடமிருந்து ஒரு செய்தியையும், பெத்லகேமுக்குச் செல்லவேண்டிய வழிகாட்டுதலையும் பெற்றுக்கொண்டனர். இனி அவர்கள் அதற்குப் பதிலளிக்க வேண்டியிருந்தது. "ஆண்டவர் நமக்கு அறிவித்த இந்த நிகழ்வைச் சென்று காண்போம்; வாருங்கள், பெத்லகேமுக்குப் போவோம்" என்று அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் சொல்லிக்கொண்டனர் (லூக்கா 2:15). தேவதூதர்களின் தோற்றம் என்பது ஒரு சிறப்பம்சமே தவிர, அதுவே ஒரு முடிவோ அல்லது நின்றுவிடும் இடமோ அல்ல.
மறுரூப நிகழ்வுக்குப் பிந்தைய சீஷர்கள்:
பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோர் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மகிமையையும், மோசேயும் எலியாவும் தோன்றிய அதிசயத்தையும் கண்டார்கள். அந்த அனுபவத்தில் மகிழ்ந்த பேதுரு, அங்கேயே கூடாரங்கள் அமைத்து நிரந்தரமாக தங்க விரும்பினார் (மத்தேயு 17:4). ஆனால் அவர்கள் மலையிலிருந்து கீழே இறங்கி வந்தார்கள். ஆவிக்குரிய உயர்ந்த அனுபவங்கள் கிடைக்கலாம்; ஆனால் அந்த நிலையிலேயே எப்போதும் தங்குவது தேவனுடைய திட்டமல்ல.
கெத்செமனேத் தோட்டத்துச் சீஷர்கள்:
கெத்செமனேத் தோட்டத்தில் ஆண்டவரோடு இணைந்து ஜெபிக்கும் பெரும் பாக்கியம் பேதுரு, யாக்கோபு மற்றும் யோவான் ஆகியோருக்குக் கிடைத்தது. வருந்தத்தக்க வகையில், அவர்கள் உறங்கிவிட்டனர். அதன்பின், தங்களைக் காட்டிக்கொடுக்க வந்த துரோகியைச் சந்திக்கச் செல்லுமாறு ஆண்டவர் தம் சீஷர்களை அழைத்தார் (மத்தேயு 26:46). ஆண்டவர் ஜெபித்து முடித்திருந்தார்; தம் சொந்த விருப்பத்தைக் தேவனின் கரத்தில் ஒப்புவித்துவிட்டு, மனிதகுலத்தின் மீட்பிற்காகப் பிதாவின் கோபக் கிண்ணத்தை (துன்பங்களை) ஏற்றுக்கொண்டிருந்தார். அதன்பின், தேவனின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக அவர் நேராகச் சென்றார். அங்கே எவ்விதத் தாமதமோ, தயக்கமோ இருக்கவில்லை; மாறாக, விசுவாசத்தோடு எடுத்துவைத்த ஒரு துணிச்சலான நடைமுறை அங்கே இருந்தது.
ஒலிவமலைச் சீஷர்கள்:
உயிர்த்தெழுந்த பின்பு நாற்பது நாட்கள் கர்த்தர் தமது சீஷர்களுக்குத் தோன்றினார். பின்னர் ஒலிவமலையில் இருந்து பரலோகத்திற்கு ஏறிச் செல்லும் போது, சீஷர்கள் வானத்தை நோக்கி நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். அப்போது தேவதூதர்கள் அவர்களிடம்; கலிலேயரே, நீங்கள் ஏன் வானத்தை நோக்கி நின்றுகொண்டிருக்கிறீர்கள்? உங்களிடமிருந்து பரலோகத்திற்கெடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட இந்த இயேசு, நீங்கள் அவரை பரலோகத்திற்குப் போகக் கண்ட விதமாகவே மீண்டும் வருவார்” என்றார்கள் (அப்போஸ்தலர் 1:11).
அதன்பின், கர்த்தர் கட்டளையிட்டபடி அவர்கள் எருசலேமுக்குத் திரும்பிச் சென்றார்கள்.
நான் பிறரின் கவனத்தையும் புகழையும் நாடும் நபராக இருக்கிறேனா? அல்லது கர்த்தர் வழிநடத்தி இயக்குகிறபடியே முன்னேறிச் செல்லும் நபராக இருக்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran