வருந்தத்தக்க வகையில், இன்றைய காலகட்டத்தில் அநேக கிறிஸ்தவர்கள் அன்பு மற்றும் இரக்கத்தின் பெயரால் சமரசம் செய்துகொள்கிறார்கள். இது தற்காலக் கிறிஸ்தவர்களின் மனங்களில் நிலவும் ஒரு குழப்பமாகும். தமது பூவுலக ஊழியக்காலத்தில், ஆண்டவர் அன்பையும் இரக்கத்தையும் வெளிப்படுத்தினார்; ஆனால், ஒருபோதும் சமரசம் செய்துகொள்ளவில்லை.
இனிப் பாவம் செய்யாதே:
ஆண்டவர் 'பாவிகளுக்குச் சிநேகிதர்' என்று அழைக்கப்பட்டார் பாவிகள் செய்யும் அனைத்தையும் அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளும் ஒரு 'குருட்டுச் சிநேகிதராக' அவர் இருக்கவில்லை. பாவிகள் தங்கள் பாவத்திலேயே சௌகரியமாகத் தொடர்ந்து வாழும்படி அவர் அவர்களை ஊக்குவிக்கவில்லை; மாறாக, "இனிப் பாவம் செய்யாதே" என்று அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார் (யோவான் 8:11). தேவனுடைய அன்பினால் நிறைந்திருப்பவர்கள், பாவிகளை மனந்திரும்பும்படி அழைக்கிறார்கள்.
ஜீவத்தண்ணீர்:
மதிய வேளையில் சமாரியப் பெண்ணைச் சந்திக்கச் சென்றதன் மூலம், ஆண்டவர் தமது இரக்கத்தை வெளிப்படுத்தினார். ஆண்டவர் அப்பெண்ணின் பாவத்தை வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியதுடன், அவளுக்கு ஒரு இரட்சகர் தேவை என்பதையும் உணர்த்தினார் (யோவான் 4). மதத் தலைவர்களைப் போலன்றி, அவர் அப்பெண்ணை நியாயந்தீர்க்கவில்லை; மாறாக, இருளிலிருந்தும் அடிமைத்தனத்திலிருந்தும் மென்மையாக அவளை வெளிச்சத்தின் பக்கம் வழிநடத்தினார்.
ஐசுவரியமுள்ள இளைஞன்:
ஒரு உண்மையான கேள்வியோடு வந்த அந்த ஐசுவரியமுள்ள வாலிபனை ஆண்டவர் உற்றுநோக்கி, அவன்மீது அன்பு கூர்ந்தார். ஆயினும், அவன் தன் செல்வத்தைத் துறந்து, அதை ஏழைகளுக்குப் பகிர்ந்தளித்த பின்னரே அவரைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்னும் சத்தியத்தை அவர் அவனுக்கு எடுத்துரைத்தார் (மாற்கு 10:21).
எருசலேமுக்காக அழுதார்:
ஆண்டவர் எருசலேம் நகரத்தின்மீது அன்பு கூர்ந்து, அதற்காகக் கண்ணீர் சிந்தினார் . கோழி தன் குஞ்சுகளைத் தன் சிறகுகளின் கீழ் கூட்டிச் சேர்ப்பதுபோல, அந்த நகர மக்களைத் தம்மிடம் கூட்டிச் சேர்க்க அவர் விரும்பினார். ஆயினும், ஆலயத்தை ஒரு சந்தைக்கூடமாக மாற்றியவர்களின் மேசைகளை அவர் கவிழ்த்துப்போட்டு, அவர்களை அங்கிருந்து வெளியேற்றினார்
இக்கோட்பாட்டைப் பயன்படுத்துதல்:
அன்பு இல்லாத சத்தியம், ஒரு சுத்தியலைப் போலக் கடுமையாகவும் கடினமாகவும் இருக்கக்கூடும். ஆனால், சத்தியம் இல்லாத அன்பு என்பது ஒரு மயக்க மருந்தைப் போன்றது; அல்லது மெல்லக் கொல்லும் நஞ்சைப் போன்றது. பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகளை நேசிக்க வேண்டும்; அதே வேளையில், பிள்ளைகளுக்கு அது பிடிக்காவிட்டாலும், அவர்களுக்கு சத்தியத்தை கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும். போதகர்கள், பிரசங்கியார்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் சபையாரை நேசிக்க வேண்டும்; ஆனால், அவர்கள் சத்தியத்தை மட்டுமே பேச வேண்டும். சிலர் கர்த்தரை விட்டு விலகிச் சென்றது போலவே, இவர்களும் சபையை விட்டு வெளியேறி, மீண்டும் வராமல் போகக்கூடும் (யோவான் 6:67). நண்பர்கள் விசுவாசத்திலிருந்து வழுவி விழாமல் காக்க, உண்மையை எடுத்துரைப்பது அவசியமாகும். வழிதவறிச் சென்றவர்களை மீண்டும் விசுவாசத்திற்குள் கொண்டுவரும் இத்தகைய நற்செயலை, யாக்கோபு வலியுறுத்திப் பரிந்துரைக்கிறார் (யாக்கோபு 5:19-20).
நான் எவ்வித சமரசமுமின்றி, தேவனுக்குரிய இரக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran