ஒரு உயர்ந்த பதவியில் இருக்கும் காவல் துறை அதிகாரி, பொதுவாக கல்வியறிவும் செல்வமும் குறைந்திருக்கும் ஏழைகள் மற்றும் சுரண்டலுக்கு ஆளான மக்கள் கூடும் ஒரு திருச்சபைக்கு சென்றுவந்தார். அவரது மனைவியும் இரண்டு பிள்ளைகளும் தரையில் அமர்ந்து திருச்சபை வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியுடன் அனுபவிப்பார்கள். உண்மையில், அவரும் அங்கு இருப்பதில் பெரும் மகிழ்ச்சி அடைவார். “பூமியிலுள்ள பரிசுத்தவான்களுக்கும், நான் என் முழுப் பிரியத்தையும் வைத்திருக்கிற மகாத்துமாக்களுக்கும்...” என தாவீது ராஜா சங்கீதத்தில் (16:3) எழுதியுள்ளார். கிறிஸ்தவ ஐக்கியம் என்பது ஆனந்தம், சமாதானம், மகிழ்ச்சி நிறைந்ததாக இருக்க வேண்டும். ஆனால், வருத்தம்தரும் செய்தி என்னவெனில், இப்படிப்பட்ட உண்மையான ஐக்கியங்கள் இப்போது மிகக் குறைவாகி வருகின்றன.
மகிழ்ச்சி மற்றும் சிரத்தை:
தாவீது, தேவ ஜனங்களுடன் கொண்டிருந்த ஐக்கியத்தை மதித்தார், கனப்படுத்தினார், மேலும் அதில் மகிழ்ச்சி அடைந்தார். ஆம், அவர்களும் பலவீனமுள்ள மனிதர்களே; அவர்களுக்கு தோல்விகள், வெட்கக்கேடுகள், சில நேரங்களில் அன்பு இல்லாத பண்புகள் கூட இருந்திருக்கலாம். ஆனால், உண்மையான மகிழ்ச்சி உடன்பட்டவர்களை போஷிக்கவும், பராமரிக்கவும், அவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளவும் செய்யும் முயற்சியிலிருந்து வரும். இது ஒரு விசுவாசியின் செயலில் வெளிப்படும் நல்மதிப்புக்குரிய பண்பாகும்.
பொறாமை:
சகோதரத்துவமும் ஐக்கியமும் செழிக்க வேண்டுமென்றால், அதில் பொறாமை மற்றும் காழ்ப்புணர்ச்சி இருக்கக் கூடாது. காயீன், தனது சகோதரன் ஆபேலின் பலியைக் கர்த்தர் ஏற்றுக்கொண்டதை பார்த்து பொறாமை மற்றும் கோபம் கொண்டான். (ஆதியாகமம் 4) இஸ்ரவேல் மக்கள், சவுல் ராஜாவை விட இளம்வயது தாவீதுக்கு பத்து மடங்கு அதிகமான புகழை அளித்ததை சவுலால் சகிக்க முடியவில்லை. (1 சாமுவேல் 18:9). தேவ குமாரன் இயேசுவை மதத்தலைவர்கள் சிலுவையில் அறைய காரணமானதும் பொறாமையே. (மத்தேயு 27:18). ஆனால், பர்னபா பவுலின் மீது பொறாமை கொள்ளவில்லை. மாறாக, ஊழியப் பணியில் பவுல் முன்னணியில் செயல்பட சிறந்த இடம் கொடுத்தார். அவரை ஆதரித்தார்.
கோபம்:
ஒரு தீர்க்கதரிசி, தனது சொந்த ஊரில் தேவன் ஒரு இளைய தீர்க்கதரிசிக்கு செய்ததை பார்த்து, அதற்கு கோபமும் பொறாமையும் அடைந்தார். அந்த மூத்த தீர்க்கதரிசி, இளைஞனுக்கு தவறான வார்த்தைகளை சொல்லி, தன்னை நம்ப வைத்தார். அதனால், தேவனின் கட்டளையை மீறி, அவன் அந்த மூத்தவருடன் சேர்ந்து உணவு உண்டான். துரதிருஷ்டவசமாக, உண்மை உணர்ந்திராத அந்த இளம் தீர்க்கதரிசி, தன் முடிவின் விளைவாக ஒரு சிங்கத்தால் கொல்லப்பட்டான் (1 இராஜாக்கள் 13:11-25).
மரியாள்-மார்த்தாள் போட்டி:
ஊழியப் பணியில் முறைகள் மற்றும் செயல்திட்டங்களைப் பற்றிய பார்வையில் சில நேரங்களில் மோதல்கள் ஏற்படலாம். மார்த்தாள், ஆண்டவர் இயேசுவுக்கும் அவருடைய சீஷர்களுக்கும் உணவு மற்றும் பிற தேவைகளை கவனிப்பதே மிக முக்கியம் என்று நினைத்தாள். ஆனால், மரியாள் மாறுபட்ட மனப்பான்மையுடன் இருந்தாள். ஆண்டவர் இயேசு நேரடியாக பேசிய அந்த தருணம் ஒரு அரிய வாய்ப்பு என்பதை உணர்ந்து, அவருடைய வார்த்தைகளை கேட்பதையே முக்கியமாகக் கருதினாள். அவ்வாய்ப்பை ஒருபோதும் இழக்க விரும்பவில்லை (லூக்கா 10:42). இதில், ஆண்டவர் மரியாளின் தெரிவை சரியானது எனக் குறிப்பிட்டார் மற்றும் அதை பாராட்டினார்.
சரியான கவனம்:
மகிழ்ச்சியான உண்மையான ஐக்கியம் என்பது, ஒருவரை ஒருவர் மனப்பூர்வமாக எழுப்பி, வளர்ச்சிக்குத் துணைபுரிந்து, அன்புடன் பராமரிக்கும் இடமாக இருக்க வேண்டும். அது குற்றம் சாட்டும் இடமாகவோ, தீர்ப்பளிக்கும் சூழலாகவோ இருக்கக் கூடாது.
தேவ பிள்ளைகளோடு ஐக்கியம் கொள்வதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran