பத்தொன்பது வயதுடைய ஒரு பெண்ணுக்கு ஒரு ரியல் எஸ்டேட் தொழிலதிபருடன் திருமண நிச்சயதார்த்தம் நடைபெற்றிருந்தது. ஆனால், பெற்றோரின் விருப்பப்படி நடைபெறவிருந்த அந்தத் திருமணத்தை தான் விரும்பவில்லை என்பதைத் தன் குடும்பத்தினரிடம் சொல்ல அந்தப் பெண் தயங்கினாள். அதற்குப் பதிலாக, தன் காதலனுடன் சேர்ந்து திட்டமிட்டு, தன்னைத் திருமணம் செய்யவிருந்த அந்த நபரை ஒரு குன்றிலிருந்து தள்ளிவிட்டு கொலை செய்ததாக செய்தி வெளியாகியுள்ளது (NDTV, 27 ஜூன் 2026). தனது குடும்பத்தின் செல்வாக்கையும், அவர்களின் மன உணர்வுகளையும் புண்படுத்த விரும்பாததால் திருமணத்தை நிறுத்துவது குறித்து உண்மையைச் சொல்ல அவள் தயங்கினாள். ஆனால், எந்தத் தவறும் செய்யாத ஓர் அப்பாவியின் உயிரைப் பறிக்க அவளால் முடிந்தது. திருமணத்தை நிறுத்திவிட்டதாகச் சொல்வது குடும்பத்தின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்தும் என்றால், ஒரு கொலை அந்தக் குடும்பத்திற்கு வேதனையையும் அவமானத்தையும் ஏற்படுத்தாதா?
குடும்ப உணர்வுகள்:
அந்தப் பெண் குடும்பத்தின் உணர்வுகளைப் பற்றி மிகவும் கவலைப்பட்டாள். குடும்ப உணர்வு என்பது அன்பு, சேர்ந்திருப்பது என்ற உணர்வு, சிக்கலான உறவுப் பிணைப்புகள் மற்றும் விசுவாசம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.
ஆனால், அவளுடைய வாழ்க்கையில் ஒரு மனிதனின் உயிரைவிட குடும்பத்திற்கான விசுவாசமே உயர்ந்த மதிப்பாகிவிட்டது. ஒருவருடைய உயிரைப் பாதுகாப்பதைவிட குடும்பத்தின் கௌரவத்தையும் உணர்வுகளையும் பாதுகாப்பது முக்கியம் என்று எண்ணும்போது, மதிப்பீடுகள் முற்றிலும் தலைகீழாகிவிடுகின்றன.
குடும்ப அடக்குமுறை:
அந்தக் குடும்பத்தில் ஒருவருக்கொருவர் இடையே நம்பிக்கையின் பற்றாக்குறை இருந்திருக்கலாம். பெற்றோர், தங்கள் மகள் திருமணம் செய்ய விரும்பவில்லை என்பது தங்களுக்குத் தெரியாது என்று வெளிப்படையாகக் கூறியுள்ளனர்.
தனது பெற்றோரிடம் உண்மையைச் சொல்வதைவிட கொலை செய்வதே எளிதான வழி என்று அந்தப் பெண் கருதியிருப்பது மிகவும் அதிர்ச்சியளிக்கிறது. இது, அவளால் தன் பெற்றோரிடம் தன்னுடைய உண்மையான எண்ணங்களையும் விருப்பங்களையும் சுதந்திரமாகப் பகிர்ந்துகொள்ள முடியவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. பெற்றோர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துபவர்களாகவும், கட்டளையிடுபவர்களாகவும், தங்கள் விருப்பத்தைத் திணிப்பவர்களாகவும், நிபந்தனையற்ற கீழ்ப்படிதலை எதிர்பார்ப்பவர்களாகவும் இருந்திருக்கலாம். இத்தகைய சூழலில் ஒரு பிள்ளையின் உள்ளம் அடக்கப்பட்டு, விரக்தியும் கோபமும் உருவாகலாம். வீட்டிற்குள் தன்னால் வெளிப்படையாகப் பேச முடியாத நிலை இருந்தபோதிலும், வீட்டிற்கு வெளியே தவறான நபருடன் இணைந்து மிகவும் துணிச்சலான, ஆனால் கொடூரமான செயலைச் செய்யும் அளவுக்கு அவள் சென்றுவிட்டாள். “பிதாக்களே, உங்கள் பிள்ளைகளைக் கோபப்படுத்தாமல், கர்த்தருக்கேற்ற சிட்சையிலும் போதனையிலும் அவர்களை வளர்ப்பீர்களாக” (எபேசியர் 6:4). பெற்றோர்களின் பொறுப்பு வெறுமனே பிள்ளைகளிடம் கீழ்ப்படிதலை எதிர்பார்ப்பது அல்ல; அவர்கள் தங்கள் எண்ணங்களையும் பயங்களையும் விருப்பங்களையும் தவறுகளையும் கூட பாதுகாப்பான சூழலில் பகிர்ந்துகொள்ளக்கூடிய உறவை உருவாக்குவதும் ஆகும்.
கொலை:
“கொலை செய்யாதிருப்பாயாக”
(யாத்திராகமம் 20:13). இது பத்துக் கட்டளைகளில் ஆறாவது கட்டளை.
இங்கே ஒரு பயங்கரமான முரண்பாடு காணப்படுகிறது. குடும்பத்தின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்தக்கூடாது என்பதில் அவள் மிகவும் அக்கறையுடன் இருந்தாள்; ஆனால், தனக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யாத ஓர் அப்பாவியின் உயிரைப் பறிப்பதில் இரக்கமற்றவளாக மாறினாள்.
குடும்பத்தினரிடம் அன்பாக இருப்பது மட்டும் போதாது; பிற மனிதர்களின் உயிரையும் மதிக்க வேண்டும். ஒருவேளை, தான் பிடிபடமாட்டேன் என்றும், காவல்துறையின் விசாரணையிலிருந்து தப்பித்துவிடலாம் என்றும் அவள் நினைத்திருக்கலாம். ஆனால் மனித நீதியிலிருந்து தப்பினாலும், தேவனுடைய நீதியிலிருந்து யாரும் தப்ப முடியாது.
பலியிடப்படுதல்:
‘கௌரவம் மற்றும் அவமானம்’ என்ற கலாச்சாரத்தின் பலிபீடத்தில் உண்மையும் நீதியும் பலியிடப்படுகின்றன. உண்மையைத் தவிர்க்கும் ஒரு கலாச்சாரம் நீதியுள்ள சமூகமாக இருக்க முடியாது. அது இறுதியில் கொடூரத்திற்கும், இரக்கமின்மைக்கும், வன்முறைக்கும் வழிவகுக்கும்.
“உன்னைப்போல் உன் அயலானையும் நேசிப்பாயாக”
(மத்தேயு 22:39) என்ற ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் கட்டளை வாழ்க்கையின் மையமாக இல்லாதபோது, மனிதர்கள் ஒருவரை ஒருவர் காயப்படுத்தவும், அழிக்கவும் துணியும் ஒரு சமூகமாக மாறிவிட முடியும். குடும்ப கௌரவம் முக்கியமானதாக இருக்கலாம்; குடும்ப உணர்வுகளும் மதிக்கப்பட வேண்டும். ஆனால் உண்மை, நீதி, மனித உயிரின் மதிப்பு ஆகியவற்றைவிட குடும்ப கௌரவம் ஒருபோதும் உயர்ந்ததாக இருக்க முடியாது. கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுகிறவர்களின் வாழ்க்கையில் உண்மையும் நீதியும் அன்பும் ஒன்றாகச் செல்ல வேண்டும்.
நான் உண்மைக்கும் நீதிக்கும் முன்னுரிமை அளிக்கிறேனா? குடும்ப உணர்வுகளுக்கு மேலாக தேவனுடைய சத்தியத்திற்கும் நீதிக்கும் முதலிடம் கொடுக்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran