“அவர் உன் அக்கிரமங்களையெல்லாம் மன்னித்து, உன் நோய்களையெல்லாம் குணமாக்கி” என்று தாவீது எழுதுகிறார் (சங்கீதம் 103:3). இந்த உலகில் நோய்கள், உடல் வலிமையின்மை, நாள்பட்ட வியாதிகள், விபத்துகளால் ஏற்படும் காயங்கள், இயற்கைப் பேரிடர்களினால் உண்டாகும் பாதிப்புகள், தொற்றுநோய்களால் ஏற்படும் மரணங்கள் ஆகியவை பொதுவானவை. நோய்களையும் உடல் உபாதைகளையும் எதிர்கொள்ளத் தேவன் தம்முடைய மக்களுக்கு உதவும் ஏழு வழிகளை வேதாகமம் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.
உணவே மருந்து:
தேவன் தம்முடைய மக்களின் அப்பத்தையும் தண்ணீரையும் ஆசீர்வதித்து, அவர்களிடமிருந்து வியாதியை விலக்குவதாக வாக்குப்பண்ணியிருக்கிறார் (யாத்திராகமம் 23:25). விசுவாசிகள் உட்கொள்ளும் உணவைத் தேவன் ஆசீர்வதிப்பதன் மூலம், அவர்களுடைய உடல், மனம், ஆத்துமா ஆகியவற்றின் நலனுக்கு அது உதவக்கூடும். எனவே, தேவன் அருளிய உணவை நன்றியுடன் ஏற்றுக்கொள்வதும், ஆரோக்கியமான உணவுப் பழக்கங்களைக் கடைப்பிடிப்பதும் அவசியம்.
நோய் எதிர்ப்புச் சக்தி:
தேவன் மனிதர்களுக்கு வியப்பூட்டும் அற்புதமான உடல் அமைப்புகளையும் செயல்பாடுகளையும் கொடுத்திருக்கிறார். மனித உடலில் சுவாச மண்டலம், செரிமான மண்டலம், சிறுநீர் மண்டலம், தோல் மண்டலம், எலும்பு மண்டலம், தசை மண்டலம், நரம்பு மண்டலம், இரத்த ஓட்ட மண்டலம், நிணநீர் மண்டலம் மற்றும் இனப்பெருக்க மண்டலம் உள்ளிட்ட பல்வேறு மண்டலங்கள் செயல்படுகின்றன. தம்முடைய ஞானத்தினால் தேவன் மனித உடலுக்கு நோய் எதிர்ப்பு மண்டலத்தையும் கொடுத்திருக்கிறார். இது நோய்களை உண்டாக்கும் பாக்டீரியாக்களையும் வைரஸ்களையும் எதிர்த்துப் போராடுவதற்காக எதிரணுக்களை (Antibodies) உருவாக்கி, உடலைப் பாதுகாக்க உதவுகிறது. மனித உடலின் இந்த அற்புதமான செயல்பாடுகள், தேவன் நம்மை எவ்வளவு ஞானத்தோடும் அக்கறையோடும் படைத்திருக்கிறார் என்பதை உணர்த்துகின்றன.
மருத்துவம்:
சுகமளித்தலையும் உடல் நலத்தை மீட்டெடுப்பதையும் நிறைவேற்றுவதற்கு தேவன் மருந்துகளையும் அறுவைச் சிகிச்சை போன்ற மருத்துவச் சிகிச்சைகளையும் பயன்படுத்தக்கூடும். எசேக்கியா ராஜாவின் கொப்புளத்தின்மேல் அத்திப்பழ அடையை வைக்கும்படி அறிவுறுத்தப்பட்டது (ஏசாயா 38:21).
தீமோத்தேயுவுக்குத் திரும்பத் திரும்ப ஏற்பட்ட வயிற்றுக் கோளாறுகளின் காரணமாக, பவுல் அவனுக்குக் கொஞ்சம் திராட்சரசத்தைப் பயன்படுத்துமாறு அறிவுறுத்தினார் (1 தீமோத்தேயு 5:23). தேவன் தமது சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக மருத்துவம் உள்ளிட்ட பல்வேறு வழிகளைப் பயன்படுத்துகிறார். எனவே, விசுவாசத்தோடு ஜெபிப்பதுடன், தேவன் அருளிய மருத்துவ அறிவையும் சரியான சிகிச்சைகளையும் நாம் பயன்படுத்த வேண்டும்.
தமது வார்த்தையை அனுப்புதல்:
தேவன் தமது வார்த்தையை அனுப்பி, தம்முடைய மக்களைக் குணமாக்கி, அழிவுகளிலிருந்து அவர்களை விடுவிக்கிறார் (சங்கீதம் 107:20). நூற்றுக்கதிபதியின் வேலைக்காரன் வியாதியினால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தபோது, இயேசு கிறிஸ்துவின் வார்த்தையின் வல்லமையால் அவன் குணமடைந்தான் (மத்தேயு 8:5–13).
தேவனுடைய வார்த்தைக்கு வல்லமை உண்டு. அவருடைய வாக்குத்தத்தங்கள் நமக்கு ஆறுதலையும் நம்பிக்கையையும் அளிக்கின்றன. எனவே, நோயின் மத்தியிலும் தேவனுடைய வார்த்தையை விசுவாசத்தோடு பற்றிக்கொண்டு, அவருடைய வழிநடத்துதலுக்காகக் காத்திருக்க வேண்டும்.
அற்புதமான தெய்வீகத் தலையீடு:
சிலருக்கு தேவன் அற்புதமான முறையில் உடனடியாகச் சுகமளிக்கிறார். இயேசு கிறிஸ்துவிடம் நான்கு பேர் ஒரு திமிர்வாதக்காரனைக் கொண்டுவந்தபோது, அவர் அவனைக் குணமாக்கினார் (லூக்கா 5:17–26). அதேபோல, பத்துக் குஷ்டரோகிகள் இயேசுவினால் அற்புதமான முறையில் சுத்திகரிக்கப்பட்டார்கள். ஆனால், அவர்களில் ஒருவன் மட்டுமே திரும்பிவந்து தேவனை மகிமைப்படுத்தி, இயேசுவுக்கு நன்றி செலுத்தினான் (லூக்கா 17:11–19). தேவன் இன்றும் தமது சித்தத்தின்படி அற்புதங்களைச் செய்ய வல்லவராக இருக்கிறார். அவர் செய்யும் நன்மைகளை நாம் மறவாமல், நன்றியுள்ள இருதயத்தோடு அவரைத் துதிக்க வேண்டும்.
பரிசுத்தவான்களின் ஜெபம்:
ஒருவர் வியாதிப்பட்டிருக்கும்போது, சபையின் மூப்பர்களை அழைத்து, அவர்கள் எண்ணெய் பூசி, அவருக்காக ஜெபிக்க வேண்டும் என்று யாக்கோபு அறிவுறுத்துகிறார் (யாக்கோபு 5:14). மேலும், பாவங்களை அறிக்கையிட்டு, தேவனோடு உள்ள உறவைச் சீர்ப்படுத்திக்கொள்வதன் முக்கியத்துவத்தையும் வேதாகமம் எடுத்துரைக்கிறது. விசுவாசிகள் ஒருவருக்கொருவர் ஜெபிப்பதும், நோயுற்றவர்களை அன்போடு பராமரிப்பதும், சபையாக இணைந்து அவர்களுக்காக விண்ணப்பிப்பதும் முக்கியமான கிறிஸ்தவக் கடமைகளாகும்.
போதுமான கிருபை:
சில நேரங்களில், பவுலின் வாழ்க்கையில் நடந்ததுபோல, ஒரு பலவீனமோ உபாதையோ தொடர்ந்து இருக்க தேவன் அனுமதிக்கலாம். அத்தகைய சூழ்நிலைகளிலும் தேவனுடைய கிருபை நம்மைப் போதுமான அளவு தாங்குகிறது. பவுல் தன்னுடைய பலவீனத்தைக் குறித்து விண்ணப்பித்தபோது, கர்த்தர் அவரிடம், “என் கிருபை உனக்குப் போதும்; பலவீனத்திலே என் பலம் பூரணமாய் விளங்கும்” என்று கூறினார் (2 கொரிந்தியர் 12:9).
எல்லா நேரங்களிலும் நமது துன்பங்கள் உடனடியாக நீங்கிவிடும் என்று சொல்ல முடியாது. சில வேளைகளில், துன்பத்தின் மத்தியிலும் நிலைத்திருக்கவும், அதைத் தாங்கிக்கொள்ளவும், விசுவாசத்தில் உறுதியாக இருக்கவும் தேவன் தமது கிருபையையும் பெலனையும் அளிக்கிறார். நோய் நீங்குவது மட்டுமே தேவனுடைய கிருபையின் அடையாளம் அல்ல; நோயின் மத்தியிலும் நம்மைத் தாங்கி, அவரில் நிலைத்திருக்கச் செய்வதும் அவருடைய கிருபையின் வெளிப்பாடாகும்.
எல்லா நோய்களிலிருந்தும் சுகமளிக்க வல்லவராகிய தேவனை நான் என் சுகமளிப்பவராக அங்கீகரிக்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran