சரியான பார்வை, நோக்கம், பேச்சு, செயல், வாழ்வாதாரம், முயற்சி, மனப்பான்மை மற்றும் செறிவு ஆகிய எட்டு கூறுகளுடன் பின்பற்ற ஒரு உன்னதமான பாதை இருப்பதாக பௌத்த தத்துவம் கற்பிக்கிறது. ஆனால் பரிசுத்த வேதாகமம் இவ்வாறே கற்பிக்கிறது: “தயாளகுணமுள்ளவன் தயாளமானவைகளை யோசிக்கிறான், தயாளமானவைகளிலே நிலைத்தும் இருக்கிறான்”
(ஏசாயா 32 : 8). இதனால் வேதாகமம், வெறும் முயற்சியோ, சிந்தனையோ அல்ல, உள்ளார்ந்த பரிசுத்தக் குணத்தை வாழ்வில் நிறைவேற்ற வேண்டும் எனக் கற்பிக்கிறது; குணம், மனப்பாங்கு, வார்த்தைகள், செயல்கள், பழக்கங்கள், அணுகுமுறை, உறவுகள் என எல்லாவற்றிலும் பரிசுத்தமானதாக இருக்க வேண்டும்.
புதிய மனம்:
ஒரு நபரின் முழு இருப்பும் அதாவது ஆவி, ஆத்மா, சரீரம் என கர்த்தரால் பரிசுத்தப்படுத்தப்பட வேண்டும், புதுப்பிக்கப்பட வேண்டும் மற்றும் மீட்கப்பட வேண்டும் என்று பவுல் கற்பிக்கிறார். முதலாவதாக, சரீரத்தை உயிருள்ள பலியாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; இரண்டாவதாக, மனதை வேதாகமத்தின் சத்தியத்தால் புதுப்பிக்க வேண்டும்; மூன்றாவதாக, மனித சுதந்திரத்தை தேவனின் விருப்பத்தை, திட்டத்தை மற்றும் நோக்கத்தை அறிவதற்கும் செய்வதற்கும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும் (ரோமர் 12:1-2). அத்தகைய நபர் கிறிஸ்தவமற்ற உலகின் போக்குகள், மரபுகள் மற்றும் உலகக் கண்ணோட்டத்தைப் பின்பற்ற மாட்டார், ஆனால் உலகத்தின் உப்பாகவும் வெளிச்சமாகவும் இருப்பார்.
தியானிக்கும் மனம்:
ஒரு பாக்கியவான் கர்த்தரின் வார்த்தையில் இரவு பகல் என தியானிப்பார் (சங்கீதம் 1:1-3). இது மனதை காலியாக்குவது அல்லது எண்ணங்களை அமைதியாக்குவது பற்றி அல்ல; மாறாக, வேதாகமத்தை சுயமாக உணர்ந்து, நினைத்து, பரிசீலித்து, மனதில் பதித்து, வாழ்க்கையின் வழிகாட்டியாகப் பயன்படுத்துவது தான் இதன் நோக்கம்.
மாற்றப்பட்ட மனம்:
பெராயாவில் பவுலைப் பின்பற்ற வந்த மக்கள் நற்குணசாலிகள். அவர்கள் எவ்வாறு அப்படி மாறினர்? எழுத்தாளர் லூக்கா குறிப்பிடுகிறார்; முதலில், அவர்கள் வார்த்தையை ஆவலுடன் ஏற்றுக்கொண்டனர், ஏனெனில் அது தேவனின் முக்கியமான, வாழ்க்கையை மாற்றும் வார்த்தை; இரண்டாவதாக, ஒவ்வொரு நாளும் வேதத்தில் ஈடுபடுதல்; மூன்றாவதாக, அவர்கள் வேதத்தை ஆராய்ந்து, பவுல் பிரசங்கித்தவற்றுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தார்கள், உண்மையில், பவுல் சரியான போதனையைக் கொடுக்கிறாரா என்று மதிப்பீடு செய்தனர்.
சிந்தனையின் எட்டு அம்சங்கள்:
கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை இரட்சகராகவும் ஆண்டவராகவும் ஏற்றுக்கொண்டு, அவருடைய பிள்ளைகளாக மாறுபவர்கள் உன்னதமானவர்கள். அவர்களின் எண்ணங்கள் பவுல் பட்டியலிடும் எட்டு அளவுருக்களுக்குள் உள்ளன. “கடைசியாக, சகோதரரே, உண்மையுள்ளவைகளெவைகளோ, ஒழுக்கமுள்ளவைகளெவைகளோ, நீதியுள்ளவைகளெவைகளோ, கற்புள்ளவைகளெவைகளோ, அன்புள்ளவைகளெவைகளோ, நற்கீர்த்தியுள்ளவைகளெவைகளோ, புண்ணியம் எதுவோ, புகழ் எதுவோ அவைகளையே சிந்தித்துக்கொண்டிருங்கள்”
(பிலிப்பியர் 4 : 8).
நான் கிறிஸ்துவில் ஒரு மகத்தான நபரா? என் வாழ்க்கை அதைப் பிரதிபலிக்கிறதா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran