ஒரு கப்பல் விபத்தில் சிக்கிய ஒருவர் உயிர் தப்பி, ஒரு சிறிய தீவில் கரை ஒதுங்கினார். அவருக்குக் கடுமையான தாகம் ஏற்பட்டது. ஆனால், குடிப்பதற்கு எங்கும் தண்ணீர் கிடைக்கவில்லை. தாகத்தைத் தணிக்க வேறு வழியின்றி, அவர் கடல் நீரைக் குடித்தார். ஆனால், அது அவருடைய தாகத்தைத் தணிப்பதற்குப் பதிலாக மேலும் அதிகரித்தது. தாகம் அதிகரிக்கவே, அவர் மீண்டும் மீண்டும் கடல் நீரைக் குடித்தார். இதனால் அவரது உடலில் நீரிழப்பு ஏற்பட்டது. கடல் நீரில் மனித இரத்தத்தைவிட அதிக அளவு உப்பு உள்ளது. உடலில் சேரும் அதிகப்படியான உப்பை வெளியேற்ற, உடலுக்கு மேலும் தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. இதனால் தாகம் அதிகரிக்கிறது. தாகத்தைத் தணிக்க முயன்று கடல் நீரைக் குடித்தவர்களில் சிலர் உயிரிழந்துள்ளனர். இதைப்போலவே, மனிதனின் உள்ளான தாகத்தைத் தணிப்பதாக உலகம் பலவற்றை வழங்குகிறது. ஆனால், அவை தாகத்தைத் தணிப்பதற்குப் பதிலாக மேலும் அதிகரித்து, இறுதியில் மனிதனை அழிவுக்கே வழிநடத்துகின்றன. இதற்கு மாறாக, தேவன் தம் பிள்ளைகளுக்கு உண்மையான திருப்தியை அளிக்கிறார். அவர் அளிக்கும் நன்மைகளால் அவர்கள் புதுப்பிக்கப்பட்ட கழுகுகளைப்போல வலிமை பெறுகிறார்கள் (சங்கீதம் 103:5).
ஆவிக்குரிய தேடல்:
பிரசங்கி புத்தகத்தில் கூறப்பட்டுள்ள சத்தியத்தின் அடிப்படையில், புனித அகஸ்டின் இவ்வாறு கூறினார்; “தேவரீர் எங்களுக்காகவே எங்களைப் படைத்தீர்; எங்கள் இருதயம் உம்மில் இளைப்பாறும்வரை அமைதியற்றிருக்கிறது” (பிரசங்கி 3:11). மனிதனின் ஆவிக்குரிய தேடலை உலகப் பொருட்களால் திருப்திப்படுத்தவோ, அவனுடைய உள்ளான தாகத்தை முழுமையாகத் தணிக்கவோ முடியாது. சமாரியப் பெண், இரட்சகராகிய இயேசு கிறிஸ்து அளிக்கும் ஜீவத்தண்ணீரினால் மட்டுமே தனது உள்ளான தாகத்தைத் தணித்துக்கொள்ள முடியும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியிருந்தது. “நான் கொடுக்கும் தண்ணீரைக் குடிக்கிறவனுக்கோ ஒருக்காலும் தாகமுண்டாகாது” என்று இயேசு கூறினார் (யோவான் 4:14).
புதுப்பிக்கப்படும் பெலன்:
தாவீது, திருப்தியையும் புதுப்பிக்கப்படும் பெலனையும் தொடர்புபடுத்துகிறார். தேவன் தமது அன்பு, பராமரிப்பு, தேவைகளைச் சந்தித்தல், பாதுகாப்பு மற்றும் வழிநடத்துதல் ஆகியவற்றை அளிக்கும்போது, மனிதன் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட பெலனைப் பெறுகிறான். “கர்த்தருக்குக் காத்திருக்கிறவர்களோ புதுப்பெலன் அடைந்து, கழுகுகளைப்போலச் செட்டைகளை அடித்து எழும்புவார்கள்; அவர்கள் ஓடினாலும் இளைப்படையார்கள், நடந்தாலும் சோர்ந்துபோகார்கள்” என்று ஏசாயா தீர்க்கதரிசி கூறுகிறார் (ஏசாயா 40:31). உலகில் ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய அன்றாடப் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றவும், வாழ்க்கையில் முன்னேறவும் உடல், ஆவி, உணர்வுகள் மற்றும் மனம் ஆகிய எல்லா நிலைகளிலும் உழைக்க வேண்டியுள்ளது. ஆனால், ஒரு விசுவாசி தேவனுடைய கிருபையினால் இவற்றைச் செய்ய முடிகிறது. ஏனெனில், அவருடைய கிருபை நமக்குப் போதுமானது (2 கொரிந்தியர் 12:9).
கிறிஸ்துவே நமது போதுமானவர்:
மனித ஆத்துமா உண்மையான திருப்தியைப் பெறுவதற்காக தேவன் அளிக்கும் ஈவுகள் பல. அவற்றில் பாவத்திலிருந்தும் குற்றவுணர்விலிருந்தும் மன்னிப்பு பெறுதல், உடல், உணர்வு மற்றும் ஆவிக்குரிய நிலையில் சுகமடைதல், மாறாத தேவ அன்பை அனுபவித்தல் ஆகியவை அடங்கும்.
இதனால், ஒரு விசுவாசி மனநிறைவுடனும், நிலைத்தன்மையுடனும், உறுதியுடனும், பெலத்துடனும் வாழ முடிகிறது. வியாதி, குறைபாடுகள், தோல்விகள், பின்னடைவுகள், வளங்களின் பற்றாக்குறை, பொருளாதார நெருக்கடிகள், தடைகள், துன்புறுத்தல்கள் மற்றும் எதிர்ப்புகள் என எந்தச் சூழ்நிலையிலும் தேவனுடைய கிருபை ஒரு விசுவாசிக்குப் போதுமானதாக இருக்கிறது.
நம்முடைய சூழ்நிலைகள் மாறினாலும், தேவனுடைய கிருபை மாறுவதில்லை. நம்முடைய பெலன் குறைந்தாலும், அவருடைய பெலன் குறைவதில்லை. எனவே, கிறிஸ்துவில் நாம் உண்மையான நிறைவையும் உறுதியையும் பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.
மகிழ்ச்சியுடன் நன்றியறிதல்:
விசுவாசிகள் தேவனைத் துதித்தும், நன்றியுடன் அவரைப் போற்றியும் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறார்கள். அவர்களுடைய மகிழ்ச்சி உலகில் நடைபெறும் சம்பவங்களையோ, பொருள் செல்வங்களையோ சார்ந்திருப்பதில்லை; மாறாக, அது தேவனையே சார்ந்திருக்கிறது.
“கர்த்தருக்குள் எப்பொழுதும் சந்தோஷமாயிருங்கள்; சந்தோஷமாயிருக்க மறுபடியும் சொல்லுகிறேன்” என்று பவுல் அப்போஸ்தலன் கூறுகிறார் (பிலிப்பியர் 4:4). இந்த மகிழ்ச்சியே நமக்குப் பெலனாகவும் அமைகிறது. “கர்த்தருக்குள் மகிழ்ச்சியாயிருப்பதே உங்கள் பெலன்” என்று வேதம் கூறுகிறது (நெகேமியா 8:10).
நான் கிறிஸ்துவுக்குள் உண்மையான மனநிறைவுடனும் மனத்திருப்தியுடனும் வாழ்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran