பவுல் எழுதும்போது, ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவ விசுவாசியும் ஆவிக்குரிய போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறார் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறார். ஆவிக்குரிய ஆயுதங்களான இரட்சிப்பின் தலைக்கவசம், நீதியின் மார்க்கவசம், சத்தியத்தின் அரைக்கச்சை, விசுவாசக் கேடகம், சமாதானத்தின் சுவிசேஷத்திற்கான பாதரட்சை மற்றும் ஆவியின் பட்டயம் ஆகியவற்றை அணிந்துகொள்வது மிகவும் முக்கியமானது. ஆனால், ஆவிக்குரிய ஆயுதங்களால் ஆயுதபாணியாக இருப்பது மட்டும் போதாது; அவை ஜெபத்தால் வலிமைப்படுத்தப்பட வேண்டும். ஜெபம் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பதையும் பவுல் தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறார் (எபேசியர் 6:10–20).
எக்காலத்திலும்:
எல்லாக் காலங்களிலும் ஜெபிப்பது ஒவ்வொரு சீஷனுக்கும் கொடுக்கப்பட்ட கட்டளையாகும். அது விருப்பத்திற்கேற்ப தேர்ந்தெடுக்கக்கூடிய ஒன்றல்ல; தேவனால் கொடுக்கப்பட்ட அழைப்பும் கட்டளையும் ஆகும்.
எப்போதும் ஜெபிக்கும் மனநிலையைப் பேணுவதும், தேவனுடைய பிரசன்னத்தை உணர்ந்து வாழ்வதும், அவ்வப்போது அமைதியாக ஜெபங்களையும் துதிகளையும் தேவனிடம் இரகசியமாகச் செலுத்துவதும் நமது வாழ்க்கையின் ஓர் அங்கமாக இருக்க வேண்டும்.
ஆவியினால் நடத்தப்படும் ஜெபம்:
மனித அறிவின் அடிப்படையிலும், சூழ்நிலைகளின் தாக்கத்தினாலும், சுய விருப்பங்களினாலும் பல ஜெபங்கள் ஏறெடுக்கப்படுகின்றன. ஆனால், தேவனுடைய பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒரு விசுவாசிக்கு பகுத்தறிவையும், ஆவிக்குரிய புரிதலையும், மனித வல்லமையால் சாத்தியமில்லாத விதத்தில் ஜெபிக்கும் திறனையும் அளிக்கிறார். ஆவியினால் நடத்தப்படும் ஜெபம் என்பது விழிப்புடனும், விடாமுயற்சியுடனும் தொடர்ந்து ஜெபிப்பதையும் குறிக்கிறது.
விண்ணப்ப ஜெபமும் வேண்டுதலும்:
பரிசுத்தவான்கள் அனைவருக்காகவும் வேண்டுதல் செய்யும்படி பவுல் விசுவாசிகளை உற்சாகப்படுத்துகிறார். நமது குடும்பத்தினர், உறவினர்கள், சபை உறுப்பினர்கள் ஆகியோருக்காக ஜெபிப்பது நல்லது. ஆனால், நமது ஜெபம் அந்த வட்டத்திற்குள் மட்டும் நின்றுவிடக்கூடாது. கிறிஸ்துவுக்குள் உள்ள அனைத்து பரிசுத்தவான்களையும், குறிப்பாக சுவிசேஷப் பணியிலும் மிஷன் பணியிலும் ஈடுபட்டிருப்பவர்களையும் நமது ஜெபத்தில் தாங்க வேண்டும்.
அருட்பணிக்கான ஜெபம்:
எபேசுவில் வாழ்ந்த விசுவாசிகள் உட்பட, மற்ற விசுவாசிகள் தமக்காக ஜெபிக்கும்படி கேட்பதில் பவுல் தாழ்மையுடன் இருந்தார்.
சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிப்பவர்கள் தைரியத்துடனும் தெளிவுடனும் தேவனுடைய வார்த்தையை அறிவிக்க ஜெபம் அவசியம். சுவிசேஷத்தின் மறைபொருளை மக்கள் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் அதைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தக்கூடியவர்களாக அவர்கள் இருக்க வேண்டும்.
சுவிசேஷகர்களுக்கு ஸ்தானாபதி அந்தஸ்து வழங்கப்படுகிறது. அவர்கள் வேறு நாடுகளில் பணியாற்றும்போது, அவர்களுடைய ஸ்தானாபதி அந்தஸ்து அவர்களுக்கு பாதுகாப்பை அளிக்கிறது. இங்கு, பவுல் தன்னை தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் ஸ்தானாபதி என்று குறிப்பிடுகிறார். உலகில் தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் சார்பாகச் சேவை செய்துகொண்டிருக்கும்போதே, அவர் சங்கிலிகளில் கட்டப்பட்டிருந்தார். உலகத்தின் அதிபதியான சாத்தான் தீயவன்; அவன் தேவனுடைய தூதுவர்களின் கண்ணியத்தையும் அதிகாரத்தையும் மதிப்பதில்லை. எனவே, சுவிசேஷப் பணியாளர்களுக்காக ஜெபிப்பது மிகவும் அவசியமானது.
தகவல் தொடர்பிற்கான ஜெபம்:
தமக்கு ஏற்றபடி பேச வேண்டிய வார்த்தைகளை, தாம் சந்திக்கப்போகும் மக்களிடம் சரியாகப் பேசுவதற்காக பவுல் ஜெபத்தை நாடுகிறார். தேவன் பவுலை மட்டும் அனுப்பவில்லை; பவுல் அறிவிக்க வேண்டிய செய்தியைக் கேட்பதற்காக மக்களையும் அவரிடம் தேவன் அனுப்புகிறார். எனவே, பல்வேறு பின்னணிகளையும் புரிதல்களையும் கொண்ட மக்களிடம் தேவனுடைய செய்தியைத் திறம்படவும் தெளிவாகவும் எடுத்துரைக்கக்கூடிய திறனும் ஞானமும் அவருக்குத் தேவைப்பட்டது. அவருடைய ஊழியப் பயணத்தில் தேவன் அதற்குத் தேவையானவர்களையும் வாய்ப்புகளையும் ஏற்படுத்திக் கொடுத்தார்.
*நான் தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் ஒரு ஆவிக்குரிய போர்வீரனா?
ஆவிக்குரிய ஆயுதங்களையும் ஜெபத்தையும் பயன்படுத்தி ஆவிக்குரிய போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறேனா?*
Rev. Dr. J.N. Manokaran