ஆகாப் இஸ்ரவேலை ஆட்சி செய்த ஒரு பொல்லாத ராஜாவாக இருந்தான். அக்காலத்தில் அவன் சீரியா நாட்டுடன் போரில் ஈடுபட்டிருந்தான். சீரியாவின் ராஜாவாகிய பெனாதாத், நன்கு ஆயுதம் தாங்கிய, பயிற்சி பெற்ற, பெரும் எண்ணிக்கையிலான தனது படையைக் கொண்டு சமாரியாவை அழித்துவிடுவதாக மிரட்டினான். முதலில், இஸ்ரவேலிடமிருந்த வெள்ளி, பொன் அனைத்தையும், ஆகாபின் மனைவிகளையும் பிள்ளைகளையும் தன்னிடம் ஒப்படைக்கும்படி தூதர்களை அனுப்பினான். ஆகாப் ஆரம்பத்தில் அதற்குச் சம்மதித்தான். பின்னர் பெனாதாத் இரண்டாவது செய்தியை அனுப்பி, தனது ஊழியர்களை நகரத்திற்குள் அனுப்பி, அவர்கள் விரும்பிய அனைத்தையும் எடுத்துக்கொள்ளப் போவதாக அறிவித்தான். இதைக் கேட்ட இஸ்ரவேலின் மூப்பர்கள், அதற்குச் சம்மதிக்க வேண்டாம் என்று ஆகாபுக்கு ஆலோசனை கூறினர். அவர்களுடைய மறுப்பைக் கேட்டு கோபமடைந்த பெனாதாத், தன்னைப் பின்பற்றும் படைவீரர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு கைப்பிடி அளவு தூசியைக்கூட சமாரியாவில் பெற முடியாத அளவிற்கு அந்த நகரத்தை அழித்துவிடுவதாகப் பெருமையடித்தான். அதற்குப் பதிலளித்த ஆகாப் ஒரு முக்கியமான பழமொழியைக் கூறினான்; “ஆயுதம் தரித்திருக்கிறவன், ஆயுதம் உரிந்து போடுகிறவனைப்போலப் பெருமைபாராட்டலாகாது” (1 இராஜாக்கள் 20:11).
ஆயுதம் தரித்தலும் கழற்றுதலும் (உரிந்து போடுதலும்) (Strapping On and Taking Off):
போருக்குச் செல்வதற்கு முன்பாகக் கவசத்தையும் ஆயுதங்களையும் அணிந்துகொள்வது போருக்குத் தயாராவதைக் குறிக்கிறது. போரில் வெற்றி பெற்று முடித்த பிறகு அவற்றைக் கழற்றுவது வெற்றியின் நிறைவைக் குறிக்கிறது. போர் தொடங்குவதற்கு முன்பே வெற்றி பெற்றுவிட்டதைப்போல பெனாதாத் தற்பெருமை பேசக்கூடாது என்று ஆகாப் எச்சரித்தான். ஒரு செயலைத் தொடங்குவதற்கும் அதை வெற்றிகரமாக முடிப்பதற்கும் இடையில் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது.
தாழ்மையுடன் இருத்தல் (Be Humble):
பெனாதாத் வலிமைமிக்க ராஜாவாக இருந்தபோதிலும், யெகோவாவே சர்வ அதிகாரமுள்ள தேவன் என்பதை உணரவில்லை. இஸ்ரவேலின் தேவன் மலைகளின் தேவன் மட்டுமே என்றும், எனவே சமவெளிப் பகுதிகளில் இஸ்ரவேலரைத் தோற்கடித்துவிடலாம் என்றும் அவன் தவறாக எண்ணினான் (1 இராஜாக்கள் 20:23). ஆனால், அவனுடைய அகந்தையையும் தவறான எண்ணங்களையும் தேவன் நன்கு அறிந்திருந்தார். அதன் விளைவாக, தோல்வியையும் அவமானத்தையும் சந்திப்பதன் மூலம் பெனாதாத் வேதனையான ஒரு பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. மனிதனுடைய வலிமையைக் காட்டிலும் தேவனுடைய வல்லமையே மேலானது. எனவே, நாம் எப்போதும் தாழ்மையுடன் இருக்க வேண்டும்.
அளவுக்கு மீறிய தன்னம்பிக்கை (Presumption):
மற்ற தேசங்களின்மீது தான் பெற்ற முந்தைய வெற்றிகள், இஸ்ரவேலுக்கு எதிரான போரிலும் தனக்கு வெற்றியை உறுதிசெய்யும் என்று பெனாதாத் கருதினான்.
அண்டை நாடுகள் தங்களுடைய தெய்வங்களை நம்பியிருந்தன. ஆனால், அந்தப் பொய்த் தெய்வங்களால் சீரிய ராஜாவின் படையெடுப்பிலிருந்து அவர்களைக் காப்பாற்ற முடியவில்லை. இதனால், தன்னை யாராலும் வெல்ல முடியாது என்ற எண்ணம் பெனாதாதின் மனதில் உருவானது. ஆனால், அவனுடைய நம்பிக்கை உண்மையின் அடிப்படையில் அமையவில்லை; அது அகந்தையின் அடிப்படையில் அமைந்திருந்தது.
கடந்த கால வெற்றிகள் எதிர்கால வெற்றிகளுக்கு உத்தரவாதம் அளிப்பதில்லை. மனிதன் தனது திறமையையும் வலிமையையும் நம்பி தேவனை மறந்துவிடக்கூடாது.
முடிவுகளே முக்கியம் (Results Are What Matter):
ஒரு செயலைச் சிறப்பாகத் தொடங்குவது, அதை வெற்றிகரமாக முடிப்பதற்கு உத்தரவாதமல்ல. பெனாதாத் போரைத் தொடங்கினான். அவனிடம் மிகப்பெரிய படைபலமும் ஆயுதபலமும் இருந்தன. ஆரம்பத்தில் அவன் மிகவும் வலிமையானவனாகத் தோன்றினான். ஆனால், அதனால் அவனே இறுதியில் வெற்றியாளனாகிவிட முடியாது.
அளவுக்கு மீறிய தன்னம்பிக்கையோ அகந்தையோ ஒருவருக்கு உண்மையான வெற்றியைத் தர முடியாது. தேவனுடைய சித்தமும் வல்லமையுமே இறுதி வெற்றியைத் தீர்மானிக்கின்றன.
உண்மையான வெற்றி கர்த்தரிடமிருந்தே வருகிறது என்பதை நான் உணர்ந்து ஏற்றுக்கொள்கிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran