ஒரு மனிதன், தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் (ICU) அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த தனது மனைவிக்கு வழங்கப்பட்ட ஆக்சிஜனுக்காகச் செலுத்த வேண்டிய கட்டணத்தைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்தான். நாம் அன்றாடம் சுவாசிக்கும் ஆக்சிஜனின் மதிப்பை உணராமல் இருக்கிறோம். ஆனால், இத்தகைய மருத்துவ நெருக்கடிகள் ஏற்படும்போதுதான் அதன் அருமையை உணருகிறோம். மனிதர்கள் சுவாசிக்கும் காற்று மட்டுமல்ல, தண்ணீர், சூரிய ஒளி, மழை, பகல், இரவு, பருவகாலங்கள், பனித்துளிகள், பருவமழை எனப் பல இயற்கை நன்மைகளையும் நாம் இயல்பான ஒன்றாகக் கருதுகிறோம். இவற்றையெல்லாம் படைத்துப் பராமரிக்கிற தேவனை நாம் புறக்கணிக்கிறோம் அல்லது மறந்துவிடுகிறோம்.
தேவன் தமது பொதுவான கிருபையையும் அன்பையும் மனிதகுலம் முழுவதற்கும் வழங்குகிறார். நீதிமான்கள்மேலும் துன்மார்க்கர்கள்மேலும் அவர் சூரியனை உதிக்கப்பண்ணுகிறார் (மத்தேயு 5:45). மனிதர்களின் ஒழுக்கநிலையைப் பொருட்படுத்தாமல், இயற்கையின் மூலம் தேவன் வழங்கும் நன்மைகள் அனைவருக்கும் பொதுவானவை. தேவனுடைய இந்த அளவற்ற இரக்கமும் நன்மையும், நம்முடைய சத்துருக்களிடத்திலும் அன்புகூர வேண்டும் என்பதற்கு விசுவாசிகளுக்கு முன்மாதிரியாக இருக்கின்றன.
அழகான படைப்பு:
தேவன் படைத்த உலகம் அழகானது. அவருடைய மகிமை, ஞானம், வல்லமை மற்றும் அதிகாரத்தைப் படைப்பு வெளிப்படுத்துகிறது. படைக்கப்பட்ட அனைத்தும் மனிதகுலத்திற்குத் தேவன் அளித்த ஓர் அருமையான பரிசாகும். இயற்கையின் அழகு மனிதர்களைப் படைத்தவராகிய தேவனிடத்திற்கு வழிநடத்துகிறது. எனவே, இயற்கையின் அழகைக் கண்டு வியக்கும்போது, அதைப் படைத்த தேவனையே நாம் போற்றித் துதிக்க வேண்டும். இயற்கையை வணங்குவதற்குப் பதிலாக, இயற்கையைப் படைத்த ஆண்டவரையே ஆராதிக்க நாம் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம்.
படைப்பைப் பராமரிக்கிற தேவன்:
தேவன் தாம் படைத்த அனைத்தையும் தமது வல்லமையினால் தொடர்ந்து பராமரிக்கிறார். ஆகாயத்துப் பறவைகளைப் போஷித்து, வெளியின் புல்லுக்கும் அலங்காரமளிக்கிறார் என்று இயேசு கிறிஸ்து போதித்தார் (மத்தேயு 6:26–30). சூரியனிலிருந்து கிடைக்கும் ஒளியும் வெப்பமும் பூமியில் உயிர்கள் வாழ்வதற்கு இன்றியமையாதவை. சூரியன், சந்திரன், கிரகங்கள் மற்றும் நட்சத்திரங்கள் அனைத்தும் தேவன் ஏற்படுத்திய ஒழுங்கின்படி இயங்குகின்றன. மனிதர்களால் எண்ணிமுடியாத நட்சத்திரங்களைக்கூட தேவன் எண்ணி, அவை ஒவ்வொன்றையும் பெயர்சொல்லி அழைக்கிறார் (சங்கீதம் 147:4). நாம் காணும் இயற்கையின் ஒழுங்கும், உயிர்களின் வாழ்வும் தேவனுடைய பராமரிப்பையும் வல்லமையையும் நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன.
தேவனுடைய மகிமை:
வானங்கள் தேவனுடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துகின்றன; ஆகாயவிரிவு அவருடைய கரங்களின் கிரியைகளை அறிவிக்கிறது (சங்கீதம் 19:1–6).
வெளிப்புற விண்வெளியின் பரந்த விரிவும், நட்சத்திரங்களின் அழகும், சூரியனின் இயக்கமும் தேவனுடைய மகத்துவத்திற்கு அமைதியான சாட்சிகளாக இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு இரவும் தேவனுடைய படைப்பின் மகிமையை வெளிப்படுத்துகின்றன. தன் மணவறையிலிருந்து புறப்படுகிற மணவாளனைப்போலவும், தன் பாதையில் ஓட மகிழும் வீரனைப்போலவும் சூரியன் வர்ணிக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு இயற்கையின் ஒவ்வொரு நிகழ்வும் தேவனுடைய ஞானத்தையும் படைப்பின் மேன்மையையும் நமக்கு உணர்த்துகிறது.
தேவனுடைய குணாதிசயங்கள்:
தேவனுடைய நற்குணம், மகத்துவம், ஞானம் மற்றும் தெய்வீக இயல்பு ஆகியவை அவருடைய படைப்பின் மூலம் வெளிப்படுகின்றன. உலகத்தை உண்டாக்கின காரியங்களிலிருந்து அவருடைய நித்திய வல்லமையும் தெய்வீகத் தன்மையும் தெளிவாக அறியப்படுகின்றன (ரோமர் 1:20).
இயற்கையை உன்னிப்பாகக் கவனித்துப் படிப்பது, படைப்பின் மூலம் தேவன் வெளிப்படுத்துகிற உண்மைகளை அறிந்துகொள்ள உதவுகிறது. படைப்பின் ஒவ்வொரு அம்சமும் அதன் படைப்பாளராகிய தேவனுடைய வல்லமையையும் ஞானத்தையும் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. ஆகவே, இயற்கையின் அழகையும் வளங்களையும் அனுபவிக்கும்போது, அவற்றை நமக்கு அருளிய தேவனை நினைவுகூர வேண்டும். அவருடைய படைப்பைப் பொறுப்புடன் பராமரிப்பதும், அவருக்கு நன்றியுள்ளவர்களாக வாழ்வதும் நமது கடமையாகும்.
தேவன் படைத்த இயற்கையின் அழகையும், அதன் மூலம் அவர் நமக்கு அருளும் ஆசீர்வாதங்களையும் நினைத்து, நான் தேவனைத் துதித்து, நன்றி செலுத்தி, அவருடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துகிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran