ஒருமுறை ஒரு விபத்து ஏற்பட்டது. அதில் ஒரு திருச்சபைக் கட்டிடம் முற்றிலும் அழிந்துபோனது. செய்தியாளர்கள் போதகரைச் சந்தித்து, “உங்கள் திருச்சபை தீக்கிரையாகிவிட்டதே; இதைப் பற்றி நீங்கள் எப்படி உணருகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்தப் போதகர் அமைதியாக, “திருச்சபை தீக்கிரையாகவில்லை; திருச்சபை கூடிவந்த கட்டிடம்தான் அழிந்துவிட்டது. திருச்சபை என்பது ஒரு கட்டிடம் அல்ல. இந்த நகரம் முழுவதும் சிதறி வாழ்ந்து, ஊழியம் செய்து கொண்டிருக்கும் தேவனுடைய மக்களே திருச்சபை” என்று பதிலளித்தார். பொதுவாக, திருச்சபை என்றால் ஒரு இடம் அல்லது கட்டிடம் என்று பலர் நினைக்கிறார்கள். ஆனால், தேவன் தமது மக்களுக்குள் வாசம்பண்ணுகிறார் என்பதையும், எந்தக் கட்டிடமும் அவரை அடக்கி வைக்க முடியாது என்பதையும் அந்தப் போதகர் அறிந்திருந்தார். வேதாகமம் திருச்சபை என்பது தேவனுடைய மக்களே என்று போதிக்கிறது.
தேவன் நமக்குள் வாசம்பண்ணுதல்:
கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து ஒவ்வொரு மனிதனின் இருதயக் கதவிலும் தட்டுகிறார். அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்டு கதவைத் திறந்து அவரை ஏற்றுக்கொள்கிறவர்கள், தேவன் தங்களுக்குள் வாசம்பண்ணுவதற்கு இடமளிக்கிறார்கள் (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3:20).
வானத்தையும் பூமியையும் படைத்த தேவன், மனந்திரும்பி கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை தங்கள் இரட்சகராகவும் ஆண்டவராகவும் ஏற்றுக்கொள்கிறவர்களின் இருதயத்திலும் மனதிலும் வாசம்பண்ணுகிறார்.
பரிசுத்த ஆவியின் ஆலயம்:
விசுவாசிகள் பரிசுத்த ஆவியின் ஆலயம் என்று பவுல் எழுதுகிறார் (1 கொரிந்தியர் 3:16). ஒருவர் சுவிசேஷத்தைக் கேட்கும்போது, பரிசுத்த ஆவியானவர் அவரது வாழ்க்கையில் கிரியை செய்து, சுவிசேஷத்தின் உண்மையைப் புரிந்துகொள்ளவும், கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவைத் தமது இரட்சகராக ஏற்றுக்கொள்ளவும் வழிநடத்துகிறார். பரிசுத்த ஆவியானவரின் மீட்பின் கிரியை இல்லாமல், ஒருவராலும் “இயேசுவே கர்த்தர்” என்று அறிக்கையிட்டு, அவரை இரட்சகராக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது (1 கொரிந்தியர் 12:3).
இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் கூடிவருதல்:
“இரண்டு பேராவது மூன்று பேராவது என் நாமத்தினாலே எங்கே கூடியிருக்கிறார்களோ, அங்கே அவர்கள் நடுவிலே நான் இருக்கிறேன்” என்று கர்த்தராகிய இயேசு கூறுகிறார் (மத்தேயு 18:20).
இரண்டு விசுவாசிகள் ஒருமனப்பட்டு, தேவனுடைய சித்தத்திற்கும் நோக்கத்திற்கும் ஏற்றவாறு ஜெபிக்கும்போது, தேவன் அவர்களுடைய வேண்டுதல்களுக்குப் பதிலளிக்கிறார் (மத்தேயு 18:18–20).
கிறிஸ்தவக் கூடுகை என்பது வெறும் சடங்கோ பாரம்பரியமோ அல்ல. அது தேவனோடும், ஒருவரோடொருவரும் அன்பான ஐக்கியத்தில் இணைந்து வாழும் ஓர் உயிருள்ள உறவாகும். இது ஒரே கருத்தைக் கொண்ட மனிதர்கள் ஒன்று கூடும் சாதாரண சமூகக் கூட்டமும் அல்ல. மாறாக, கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் சாயலில் நாளுக்கு நாள் வளர்ந்து வரும் பரிசுத்தவான்களின் ஐக்கியமே திருச்சபையாகும்.
தேவன் எனக்குள் வாசம்பண்ணுகிறார் என்பதையும், என் சரீரம் பரிசுத்த ஆவியின் ஆலயம் என்பதையும் நான் உணர்ந்து வாழ்கிறேனா?
சிந்திப்போமா: திருச்சபை என்பது வெறும் கட்டிடம் அல்ல; கிறிஸ்துவுக்குள் வாழும் தேவனுடைய மக்களே திருச்சபை!
Rev. Dr. J.N. Manokaran